برجام

از آنجا که شما، اعضای گرامی، ولی‌نعمت ما هستید، هرگونه نظری درباره "برجام" چه سازنده چه ناسازنده دارید، می‌توانید در دایرکت کانال یا کامنتها اعلام بفرمایید. (ناشناس نداریم؛ چون اولا به شفافیت معتقدم، ثانیا حوصله داستان و زرنگ‌بازیِ ناشناس‌دهنده را ندارم.) به یک نفر که نظرش را بگوید -کیفیت نظردهی مهم نیست- تدی (🧸) تعلق می‌گیرد.

پرسید مارک ساعتت چیه؟ گفتم قصد داشته فلان مارک باشه، ولی کپیه. گفت ولی ساعت من اصله. ببین. تا آستینش را زد کنار، گفتم طرحِ پَته؟ متوجه نشد و گفتم پتک فیلیپ! گفت طرح چی؟!! ۶۰ میلیون پول پاش دادم. گفتم اشکال نداره ولی اگه به اسم ارجینال ۶۰ تومن بهت دادن، بگو بریم بالا سرش. با استرس پرسید وا! واسه چی؟ گفتم پت اصل زیر ۵۰۰۰ دلار پیدا نمی‌کنی. وقتی دید نمی‌تواند جلوی من افه بیاید، اقرار کرد که با ۶۰ میلیون ریال خریده و خب …

از تو وقتی خواستی با خود هم‌آغوشم کنی چشم پوشیدم... که ترسیدم فراموشم کنی *** من نمی‌مانم میان برزخ وصل و فراق باید امشب یا ببوسی یا فراموشم کنی نظری تحشیه: بزرگوار ابتدائا از یک آغوش ساده امتناع کرده، حالا ببین انتظاراتش رو🫪

دنیا زنِ پیری‌ست چه باشد ار تو با پیر زنی انس نگیری دو سه روز؟ اگه همیشه همینجوری که شاعر گفته، دنیا پیرزن بمونه، که خوبه مشکل وقتیه که بزک دوزک میکنه و میشه ۱۷ ساله

در حذف دوره‌ایِ پیام‌های کانال، این یکی را پاک نکردم. ان‌شاءالله عامل باشیم.

تازه متعلقه اختیار کرده بود. پرسیدم: "چجوری آشنا شدین؟" گفت: "خیلی هوشمندانه‌. توی بیمارستان ازش خوشم اومد. مونده بودم چطوری بپرسم انگشتر دستش، به مثابه حلقه ازدواجه یا همینجوریه. واسه همین پرسیدم: خانوم دکتر، همسرتون هم همکارمون هستن؟ و ایشون هم خندید و گفت نه من مجردم. فوقع ما وقع" #نه_الزاما_واقعی

اکس و نکست مالِ این خوشگل‌بچه هاست. مثلا جناب شهریار را ببینید: من اختیار نکردم پس از تو یارِ دگر به غیرِ گریه که آن هم به اختیارم نیست تازه نوعی حس شرمندگی را هم القا می‌کند که "شرمنده اگه این گریه هم دستِ خودم بود، نمیذاشتم یار و مونسم بشه"

جز در مسیرهایی که عنوان "تعاون بر اثم و عدوان" بر آنها حمل می‌شود؛ "کسی رو که کل مسیرو برای تو اومده، وسط راه ول نکن"

ترجمه: این گرما باعث شده بفهمم که برای جهنم ساخته نشده‌ام. باید زندگی‌ام را تغییر دهم.

از استکانِ لب‌زده‌ات می‌خورم، تو را می‌بوسم از دریچهٔ ممکن‌ترین مجال

ترجمه برای دوستانی که شاید روسی‌شان، کمی ضعیف باشد: "وقتی به تو خیانت می کنند انگار دستانت را قطع کرده‌اند. می توانی آنها را ببخشی اما دیگر نمی‌توانی در آغوششان بگیری." تولستوی

پسرک برانداز آمد خوش‌نمکی کند و غیرت بچه های حزب‌اللهی را جلوی زیدش دستمایه استهزا کند، خیلی رندوم گفت: چرا نمیری غزه بجنگی؟ گفتم: گلوله‌ای که به عملهٔ صهیونیست در شهر خودم رواست، به صهیونیست در کرانه حرام است. #نه_الزاما_واقعی