تٲمـّـلات و تٲلــّمـات

🔹چه تفاوتی بین سرگشته‌ی در تاریکی که به دنبال نور خورشید می‌گردد، با کسی که خورشید او را در نور خود غرق کرده است وجود دارد. 🗣 سهروردی

✨ ای انسان، شرم کن از آن کسی که نعمتی به تو بخشیده است. از او نافرمانی مکن. نهایت شقاوت آن است که آدمی روزی حرامی را بطلبد، در حالی که می‌تواند بهتر از آن که روزی حلال است، بیابد. انسان شقی از حرام سیر نمی‌شود. خوشا به حال فقیری که خداوند، پاکی او را با فقر گره زده است. 📚 الواردات والتقدیسات (نیایش‌ها و ستایش‌ها*) ✍ شیخ شهید، شهاب‌الدین سهروردی ــــــــــــــ *الواردات به معنای الهامات است و به معنای ادعیه و نیایش‌…

🔹فضیلت در ما، نه بر خلاف طبیعت پدید می‌آید و نه بر وفق طبیعت به‌طور کامل، بلکه ما به‌گونه‌ای ساخته شده‌ایم که توانِ به‌دست‌آوردن آن را داریم و با عادت دادن خویش، آن را به کمال می‌رسانیم. کارهایی را که باید پس از آموختن انجام دهیم، با انجام دادن می‌آموزیم؛ چنان‌که با ساختن، معمار می‌شویم و با نواختن چنگ، نوازنده... همین‌گونه است با کردارهای عادلانه که عادل می‌شویم، با خویشتن‌داری، خویشتن‌دار و با دلاوری، دلیر... پس آن…

🔹ولی آه! چه دقایق دوزخی بر آن‌کس می‌گذرد که دیوانه‌ی عشق است و شک در دلش لانه کرده؛ ظنین است و باز به شدت دوست می‌دارد. 🗣 ویلیام شکسپیر

⭕️ من از آن می‌ترسم که این ساعت، تو از وخامت فراق، غافلی و خوش‌خفته در سایه‌ی شفقت، حرکتی کنی که شفقت منقطع شود. 📚 مقالات شمس

📀 عشق رمانتیک (مجازی) با نظری بر افکار افلاطون، شوپنهاور، برتراندراسل، بودا، کائو ژوکین و سیمون دوبووار

🔹انسانی که با تنهایی‌اش راحت است، فراانسان است! 🗣 ارسطو

🔹اگر از آسمان باران آزادی می‌بارید، بعضی از بردگان را می‌دیدم که با خود چتر حمل می‌کردند! 🗣 افلاطون

🔹مرا اگر هزار برنجانند، هیچ جز قوی‌تر نشوم! 🗣 شمس تبریزی

🔹هرچه بیشتر به زندگی می‌اندیشیم، بیشتر درمی‌یابیم که هیچ‌گاه نمی‌توان آن را به‌تمامی فهمید؛ زیرا هرگز فرصتی نداریم از جریان زمان بیرون بایستیم و زندگی را از چشم گذشته نظاره کنیم. 🗣 سورن کیرکگارد

🔸بِدان‌که خشم اندر آدمی آفریده‌اند تا سلاحِ وی باشد، تا آن‌چه وی را زیان دارد، از وی باز دارد از خُود؛ چنان‌که شهوت آفریده‌اند تا آلت وی باشد تا هرچه مرد را سودمند است، به‌خویشتن کشد و وی را ازین هردو چاره نیست و لیکن چون به افراط بود، زیان‌کار باشد و مثل آتشی بود که بر دل زند و دود بر دِماغ رود و جایگاه عقل و اندیشه را تاریک کند تا فردا وجه صواب نبیند، چون دودی که اندر غاری افتد و تاریک شود که فرا هیچ جای نتواند دید…

✨ اَنا الحَق تواضعی عظیم باشد، زیرا آن‌که می‌گوید من عبد خدایم، دو وجود را اثبات می‌کند؛ یکی خود را و یکی خدا را... اما آن که اَنالحَقّ می‌گوید، خود را عدم کرد، به باد داده، می‌گوید اَنالحَقّ؛ یعنی من نیستم، همه اوست، جز خدا را هستی نیست؛ من به کلّی عدم محضم و هیچم. این است که مردم فهم نمی‌کنند. این‌که مردی بندگی کند برای خدا، بندگی او در میان است، اگر چه آن بندگی برای خداست، اما او خود را می‌بیند و فعل خود را می‌بین…