نامه‌ی خسروان

سه‌ سال گذشته بود و ضحاک همچنان دست از جست‌وجوی رد و نشونی از فریدون برنداشته بود. فرانک که دلش شور می‌زد و نگران شده بود دوباره به همون دشت برگشت تا فریدون رو جای دیگه‌ای ببره. خدا به دلش انداخته بود که اون دشت دیگه امن نیست و ضحاک به زودی جای فرزندش رو پیدا می‌کنه. از اون‌طرف همه‌جا صحبت از برمایه بود و ضحاک که از معبرها درباره‌ش شنیده بود و بهش گفته بودن گاو فریدون به دست تو کشته می‌شه به این نتیجه رسیده بود ک…

❤2

کشته شدن برمایه نشد سیر ضحاک از آن جست جوی شد از گاو گیتی پر از گفت‌گوی دوان مادر آمد سوی مرغزار چنین گفت با مرد زنهاردار که اندیشه‌ای در دلم ایزدی فراز آمده‌ست از ره بخردی همی کرد باید کزین چاره نیست که فرزند و شیرین روانم یکیست ببرّم پی از خاک جادوستان شوم تا سر مرز هندوستان شوم ناپدید از میان گروه برم خوب‌رخ را به البرز کوه بیاورد فرزند را چون نوند چو مرغان بر آن تیغ کوه بلند یکی مرد دینی بر آن کوه بود که …

❤3

(برمایه یه گاو معمولی نبود. انگار بخت با فریدون یار بود و روزگار باهاش همراه بود و مختص اون آفریده شده بود! چون تنش پیرایه‌های خدادادی داشت و از همون اول باعث تحیر ستاره‌شناس‌ها و موبدها شده بود.)

❤3

روزگار برای ضحاک به سختی سپری شد و به دلهره از تولد آفریدون گذشت تا اینکه بالاخره زمان تحقق پیشگویی فرا رسید! فرانک و آبتین صاحب فرزندی شدن و اسمش رو فریدون گذاشتن. فریدون از همون اول وامدار فره‌ی جمشید بود و آثار بزرگی و شاهی در چهره‌ش نمایان بود. ضحاک همچنان در حال گشتن دنبال مشخصاتی بود که موبدان و معبران‌ براش گفته بودن و در به در دنبال فریدون بود. آبتین درحالی که هنوز از تولد فرزندش چیزی نگذشته بود، گرفتار روزبا…

❤2

زاده شدن فریدون برآمد برین روزگار دراز کشید اژدهافش به تنگی فراز خجسته فریدون ز مادر بزاد جهان را یکی دیگر آمد نهاد ببالید بر سان سرو سهی همی تافت زو فرّ شاهنشهی جهانجوی با فرّ جمشید بود به کردار تابنده خورشید بود بسر بر همی گشت گردان سپهر شده رام با آفریدون به مهر همان گاو کش نام برمایه بود ز گاوان ورا برترین پایه بود ز مادر جدا شد چو طاووس نر بهر موی بر تازه رنگی دگر شده انجمن بر سرش بخردان ستاره‌شناسان و ه…

❤2

ضحاک همه‌ی موبدان و معبران رو جمع کرد و خوابی که دیده بود باهاشون در میون گذاشت و تهدیدشون کرد که راز این خواب رو براش فاش کنن. موبدها می‌دونستن اگر حقیقت رو به ضحاک بگن جونشون به خطر میفته و اگه نگن باز هم جونشون رو از دست می‌دن! برای همین سه روز رو به تعلل و تردید گذروندن و چیزی نگفتن. روز چهارم ضحاک عصبانی شد و گفت جونشون رو می‌گیره اگر حرف نزنن. یکی از موبدها که شجاع‌تر بود و زیرک (یسری گفتن زیرک درواقع اسمش بوده…

❤4

پیشگویی سرنگونی ضحاک سپهبد به هر جا که بد موبدی سخن دان و بیداردل بخردی ز کشور به نزدیک خویش آورید بگفت آن جگرخسته خوابی که دید لب موبدان خشک و رخساره تر زبان پر ز گفتار با یکدگر... که گر بودنی باز گوییم راست به جانست پیکار و جان بی‌بهاست و گر نشنود بودنی‌ها درست بباید هم اکنون ز جان دست شست سه روز اندر این کار شد روزگار سخن کس نیارست کرد آشکار به روز چهارم برآشفت شاه بر آن موبدان نماینده راه همه موبدان سرفگن…

❤2

چهل سال پیش از اینکه بساط حکومت ضحاک برچیده شه خدا اراده می‌کنه پایان کارش رو پیشاپیش ببینه! یه شب خواب می‌بینه سه نفر مقابلش ایستادن و به سمتش هجوم میارن و یکیشون با گُرز گاوسر بر سرش می‌کوبه و با پالهنگ (یوغ و ریسمان) اسیرش می‌کنه و تا کوه دماوند کشون کشون می‌بردش درحالی که عده‌ای هم همراهیش می‌کنن. بعد با چنان وحشتی از خواب می‌پره و چنان نعره‌ای می‌کشه که ستون‌های کاخ می‌لرزن. شهرناز و ارنواز متوجه می‌شن اتفاقی اف…

❤1

کابوس ضحاک چو از روزگارش چهل سال ماند نگر تا به سر برش یزدان چه راند چنان دید کز کاخ شاهنشهان سه جنگی پدید آمدی ناگهان دو مهتر یکی کهتر اندر میان به بالای سرو و به فرّ کیان کمر بستن و رفتن شاهوار به چنگ اندرون گرزه‌ی گاوسار دمان پیش ضحاک رفتی به جنگ نهادی به گردن برش پالهنگ همی تاختی تا دماوند کوه کشان و دوان از پس اندر گروه بپیچید ضحاک بیدادگر بدرّیدش از هول گفتی جگر یکی بانگ بر زد به خواب اندرون که لرزان شد…

شاهنامه می‌گه نژاد کُردها که از کهن‌ترین تیره‌های ایرانی‌ان، برمی‌گرده به همین جوون‌هایی که از مردم‌کشی و بیداد ضحاک جون سالم به در بردن و تو کوه و صحرا دووم آوردن و به زندگی ادامه دادن.

❤3

با دیده‌ی اشک‌بار و دل خونین و مالامال از کینه، این وضع رو تحمل می‌کردن و هر شب مغز یه گوسفند رو جایگزین مغز یکی از دو نفری می‌کردن که روزبانان آدم‌کش ضحاک براشون می‌آوردن. ناچار بودن فقط یک نفر رو نجات بدن که ضحاک شک نکنه و مارانش متوجه تغییر محسوسی نشن. (با توجه به اینکه این بساط تا هزار سال ادامه داشت نجات مستمر یک نفر در هر نوبت‌، واقعا کم کاری نبود!) هرماه سی نفر رو نجات‌ می‌دادن. وقتی تعداد این افراد به دویست ن…

❤2

اَرمایل و گَرمایل که دو مرد پارسا و پاک‌دین از تبار پادشاهی بودن و از این اوضاع رنجیده‌خاطر و آزرده، با همدیگه گفتن چه کاری از ما دوتا برمیاد؟ چطور می‌تونیم جلوی به مسلخ رفتن هرروزه‌ی مردممون رو بگیریم؟ یکیشون گفت تنها راهش اینه که خودمون به عنوان آشپز وارد دم و دستگاه ضحاک بشیم! اینجوری مخفیانه و دور از چشم همه راه چاره‌ای پیدا می‌کنیم. شاید الآن نتونیم جلوی ظلم رو به تمامی بگيريم ولی ممکنه بشه به این طریق حداقل یک …

❤2