اشعار فارسی

زندگانی گر مرا عمری هراسان کرد و رفت مشکل ما را به مردن خوب آسان کرد و رفت جغد غم هم در دل ناشاد ما ساکن نشد آمد و این بوم را یكباره ويران کرد و رفت جانشین جم نشد اهریمن از جادوگری چند روزی تکیه بر تخت سلیمان کرد و رفت پیش مردم آشکارا چون مرا دیوانه ساخت روی خود را آن پری از دیده پنهان کرد و رفت وانکرد از کار دل چون ع‍‍‍قده،باد مشکبوی گردشی در چین آن زلف پریشان کرد و رفت پیش از اینها در مسلمانی خدایی داشتم بت پر…

از دولت شب، جمله عزادار سپیده خورشید عقیم است و سحر تار و تکیده خونابه‌ی دیرین به رگ شعر دویده «از خون جوانان وطن لاله دمیده» آلاله‌ی دشتی همه پاییز و ملالم ییلاقِ شهریوری از بوسه‌ی کالم هشدار از این شاعر بی‌خایه به آلم از دار کسی میوه‌ی ذلت نچشیده ای جنگل اعدام من ای مرتع غارت ای دوزخ سرد آمده از فرط حرارت برخوانده‌ام از طالع نحست دو عبارت شرح جگر خامی و دندان جریده تاریخ گریز از غزلیات سلیمان بی‌نامی بیرون زده ا…

🕊3

چترها در شُرشُر دلگیر باران می‌‌رود بالا فکر من آرام از طول خیابان می‌رود بالا من تماشا می‌کنم غمگین و با حسرت خیابان را یک نفر در جان من مست و غزلخوان می‌رود بالا خواجه در رؤیای خود از پای‌بست خانه می‌گوید ناگهان صدها ترک از نقش ایوان می‌رود بالا گشته‌ام میدان ‌به‌ میدان شهر را، هر گوشه دردی هست ارتفاع درد از پیچ شمیران می‌رود بالا درد من هرچند درد خانه و پوشاک ارزان نیست با بهای سکه در بازار تهران می‌رود بالا …

❤‍🔥5✍1❤1

#به_وقت_آرامش🌱 #موسیقی_بی‌کلام🎼 @Poem_Farsii📝

❤‍🔥1

واعظ از من می گفت، حس کمیابی بود از نجابت هایم، از همه خوبی ها و به خانم ها گفت: اندکی آهسته تا که مجلس بشود سنگین تر سینه اش صاف نمود و به آواز بخواند: "مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم" راستی این همه اقوام و رفیق من خجل از همه شان من که یک عمر گمان می کردم تنهایم و نمی دانستم من به اندازه ی یک مجلس ختم، دوستانی دارم همه شان آمده اند، چه عزادار و غمین من نشستم به کنار همه شان وه چه ح…

💯3

خداوندا اگر روزی بشر گردی ز حال بندگانت با خبر گردی پشیمان می شدی از قصه خلقت از اینجا از آنجا بودنت خداوندا اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی لباس فقر به تن داری برای لقمه ی نانی غرورت را به زیر پای نا مردان فرو ریزی زمین و آسمان را کفر می گویی نمی گویی ؟ خداوندا؛اگر با مردم آمیزی شتابان در پی روزی ز پیشانی عرق ریزی شب آزرده و دل خسته تهی دست و زبان بسته به سوی خانه باز آیی زمین آسمان را کفر می گویی نمی گویی ؟ خداوند…

❤3

دستِ در پرده‌ی طو‌ّار تبهكاری چند كاشت در مزرعه‌ی كشور ما خاری چند اندر آنم كه بگیرم قلم و برگیرم بی‌اجازت ز كسی پرده ز اسراری چند سخن اندر دهنم خشک شود، چون نتوان شرح این فاجعه‌ها داد به اشعاری چند نخل‌هایی كه از او چشم ثمر داشته‌ایم شده از بهر جوانان وطن، داری چند جای شمشیر سخن نیست درآنجا كه بوَد تیغ آدم‌كشی اندر كف غد‌ّاری چند دیگرم نیست به سر میل گلستان، زیرا كشور از خون شهیدان شده گلزاری چند آن‌چنان دشمن …

بزرگم کرده اما بی‌حواس و سرسری بی‌تو اما در حق من کرده فقط نامادری بی‌تو کلافه خسته قرص کوچکی را کوک می‌کردم که سردرد مرا هرشب کند یادآوری بی‌تو خریدار تمام خط‌خطی های دلم بودی ندارد عینک و پیپ و کلاهم مشتری بی‌تو به جز حبس ابد در خاطرات تلخ و شیرینت چه باید با این راه‌راه روسری بی‌تو غمم چون بادبادک با نخ سیگار بالا رفت به لطف زیرسیگاری شدم خاکستری بی‌تو دونیمش کردم عکس صورتت را از وسط با خشم مرا شق‌القمر برده‌…

بنگرید ای اهل عالم با اذان دیگری بر فراز «دار» می‌رقصد جوانِ دیگری! شهر ارواح است و من برگشته‌ام از دفن خویش می‌دوم بی‌وقفه‌ در تشییعِ جانِ دیگری! نعره‌ی حیرانِ من در حلق، ماتش برده است در گلویم گیر کرده استخوانِ دیگری! دفترِ عمر مرا سوزاند، داغِ صد جوان سوخت دفترخانه را چنگیزخانِ دیگری! شعله‌ای را گاه، می‌خواهم بخوابانم به اشک دامن‌ام را می‌کشد آتشفشانِ دیگری! کاشکی افتاده بودم بر زمینی غیر ازین کاشکی من زاده ب…

👌5🕊1

وای اگر مَرد گدا، یک شبه سلطان بشود مثل این‌ است که گرگی سگ چوپان بشود هر کجا هُدهُد دانا برود کنج قفس جغد ویرانه نشین مرشد مرغان بشود سرزمینی که درآن قحط شود آزادی گرچه دیوار ندارد خودِ زندان بشود باغبانی که به نجار دهد باغش را فصل‌هایش همه همرنگ زمستان بشود ناخدا دلخوش این آبی آرام نباش وای از آن لحظه که هنگامه‌ی طوفان بشود #مقتدا_هاشمی🍃 @Poem_Farsii📝

❤2🕊1

تا روزهای شوم نیایند روبه‌روم شب را به آه زیروزبر می‌کنم شبی بالابلندِ بخت به خاکم نشانده است این طاق را به تاخت دمر می‌کنم شبی روزی اگر که چرخ نچرخد به میل تو آنان که سرترند می‌آیند ذیل تو ای درّه‌های بخت کجم فرش سیل تو کوچ از دیار کوه و کمر می‌کنم شبی من تشنه‌ام به اینکه لبی از تو تر کنم در لابلای مرگ، حیاتی دگر کنم تا از قضا دوباره شبی با تو سر کنم پیکار با سپاهِ قَدَر می‌کنم شبی با من اگرچه قهر، می‌افتم به پای…

در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد کس جای در این خانه ویرانه ندارد دل را به کف هر که دهم باز پس آرد کس تاب نگهداری دیوانه ندارد در بزم جهان جز دل حسرت کش مانیست آن شمع که می‌سوزد و پروانه ندارد دل خانه عشقست خدا را به که گویم کارایشی از عشق کس این خانه ندارد گفتم مه من! از چه تو در دام نیفتی گفتا چه کنم دام شما دانه ندارد در انجمن عقل فروشان ننهم پای دیوانه سر صحبت فرزانه ندارد تا چند کنی قصه اسکندر و دارا ده روزه ع…