Soheilestan

File, posted without a caption

شکوفه‌های گلابی سپید و از بالا از درخت کج و کوله‌ی آلبالو که از بهار جامانده چشم برنمی‌دارند درختِ نازک و جوان خجل و در تکاپو چند شکوفه‌ی نیمه‌بسته را گویی پیش‌کشی به شاخه آورده در گرگ و میش عصر قُمریِ کوهی سردرگم و گیج سنگین و بی‌رمق لم داده بر شاخه‌ی سیمین گردو با اندکی امید گه گاه طوری که کسی نشنود کوکو می‌زند گله‌ی پراکنده‌ی سگ‌ها در دور واق واق می‌کنند کارگری بر بی‌راهه زده در شتابِ خانه قدم‌هایش را تن…

کجام؟ نمی‌دونم، جایی ندارم در به در همیشگی سرگردون گمراه کنار دریام بندر باندیرما خونه‌ی اوتکو نشستم روی کاناپه از پنجره دریا پیداست باد روش موج‌های درهم و برجسته‌ی شکل دیوار سیمانی درست می‌کنه آسمون آبی و سفید سکوت مطلق یه گربه سیاه که اومده روی شکمم و داره خودشو لیس می‌زنه دارم فکر می‌کنم چرا آنقدر از آدمایی که دوست‌شون دارم الکی ناراحت می‌شم و فکر می‌کنم خطا می‌کنند با اینکه می‌دونم دوستم دارند و منظوری ندارند …

رندان سلامت می‌کنند جان را غلامت می‌کنند مستی ز جامت می‌کنند مستان سلامت می‌کنند در عشق گشتم فاشتر وز همگنان قلاشتر وز دلبران خوش باشتر مستان سلامت می‌کنند غوغای روحانی نگر سیلاب طوفانی نگر خورشید ربانی نگر مستان سلامت می‌کنند افسون مرا گوید کسی توبه ز من جوید کسی بی پا چو من پوید کسی مستان سلامت می‌کنند ای آرزوی آرزو آن پرده را بردار زو من کس نمی‌دانم جز او مستان سلامت می‌کنند ای ابر خوش باران بیا وی مستی یاران بیا …

چون به دریا می‌توانی راه یافت سوی یک شبنم چرا باید شتافت هرک داند گفت با خورشید راز کی تواند ماند از یک ذره باز هرکه کل شد جزو را با او چه کار وانک جان شد عضو را با او چه کار گر تو هستی مرد کلی، کل ببین کل طلب، کل باش، کل شو، کل گزین عطار نیشابوری

File, posted without a caption

در دل و جان خانه کردی عاقبت/هر دو را دیوانه کردی عاقبت/آمدی کآتش در این عالم زنی/ وانگشتی تا نکردی عاقبت/ای ز عشقت عالمی ویران شده/قصد این ویرانه کردی عاقبت/من تو را مشغول میکردم دلا/یاد آن افسانه کردی عاقبت/عشق را بیخویش بردی در حرم/عقل را بیگانه کردی عاقبت/یا رسول الله ستون صبر را/استن حنانه کردی عاقبت شمع عالم بود لطف چاره‌گر/شمع را پروانه کردی عاقبت/یک سرم این سوست یک سر سوی تو/دو سرم چون شانه کردی عاقبت دانهای ب…

مولانا » دیوان شمس دفع مده دفع مده من نروم تا نخورم عشوه مده عشوه مده عشوه مستان نخرم وعده مکن وعده مکن مشتری وعده نیم یا بدهی یا ز دکان تو گروگان ببرم گر تو بهایی بنهی تا که مرا دفع کنی رو که به جز حق نبری گر چه چنین بی‌خبرم پرده مکن پرده مدر در سپس پرده مرو راه بده راه بده یا تو برون آ ز حرم ای دل و جان بنده تو بند شکرخنده تو خنده تو چیست بگو جوشش دریای کرم طالع استیز مرا از مه و مریخ بجو همچو قضاهای فلک خیره و ا…

‌‌کوچه‌ی ما در امتدادِ "کوچه روبرویی" بود، این "روبرو" پایه تجزیه‌گرایی و تفاوت ما و اونها بود، خونه‌هاش دوطبقه با نمای سنگِ سفید بودند و شکل و شمایل مرتبی داشتند، به نظر می‌اومد اهالیِ کوچه کارمندهای شخیص دولت‌اند، ماشینی که معمولا جلوی خونه‌هاشون پارک بود نشون از زندگی خوب‌شون می‌داد.‌ ‌ انقلاب شده بود، زمین و باغ‌های مصادره‌ای و بذل و بخشش و فروش به مردم مستضعف!‌ کوچه‌ی ما توی یکی از همین باغ‌های مصادره‌ایِ بعد…

تقلایِ من بی‌ثمر است، این خوابِ عمیق را نمی‌توان آشفت. تو به ندایِ من جوابی نمی‌دهی. کوه نیستی که اگر اسم تو را فریاد کنم دست کم صدایِ خودم را باز‌ بشنوم. تو مرگ کوهی، صدا را نمی‌گیری و انعکاسِ آن را بازنمی‌گردانی، یعنی که “از این دو راهه منزل” گذشته‌ایم و دیگر نمی‌توانیم به‌هم برسیم، آدمیزاد یک‌بار به دنیا می‌آید اما در هر جدایی یک‌بار تازه می‌میرد. ‌شاهرخ ‌مسکوب ‌‌| #جمعه #دلتنگی ‌‌‌

‌‌ بابا در یک روز مُرد، در یک ساعت، با اشتباه پزشکی، یعنی حتی فرصت نداد سفره‌ی آبگوشتی که پخته بود را جمع کنم.‌‌ نوزده ساله بودم و حسرت زده که چه فرصت کوتاه بود!‌‌ آرزو می‌کردم ژیلت را می‌شناختم تا از تیغ سلمانی و خراش‌های خونین صورت رهایش کنم، حسرت‌هایی تا این اندازه کوچک!‌ پای اصلاح صورت با فرچه و تیغ بود که داد زد: آآآآی شِربانو، قلبُم.‌‌ با همه‌ی شور و احساسات جوانی وقتی بابا را سرِ دست و "لا اله الا الله" گویان…

Photo, posted without a caption