روان شناسی فردی آلفرد آدلر

@AdlerPsychology

ای دی اچ دی (ADHD) آنچه نیست و آنچه هست! ۱. ای دی اچ دی بی انگیزگی نیست، بلکه مشکل نگهداریِ پایدار انگیزه است. ۲. ای دی اچ دی نداشتن تمرکز نیست، بلکه مشکل نگهداری تمرکز است. ۳. ای دی اچ دی مشکل دانش نیست، بلکه مشکل اجرا و عمل است. ۴. ای دی اچ دی مشکل بی نظمی ذاتی نیست، بلکه مشکل نظم‌ پایدار است. ۵. ‌ای دی اچ دی مشکل تصميم گیری نیست، بلکه مشکل اجرای تصمیم‌گیری در طول زمان است. ۶. ای دی اچ دی، مشکل شخصیتی نیست، …

یونگ: «نباید بکوشیم صرفا از دست روان‌رنجوری (نِوروز) خلاص شویم، بلکه باید آن را تجربه کنیم و دریابیم چه معنایی دارد، چه چیزی می‌خواهد به ما بیاموزد و هدفش چیست. حتی باید بیاموزیم که قدردان آن باشیم، زیرا در غیر این صورت، با بی اعتنایی از کنار آن می‌گذریم و فرصت شناختِ خودِ واقعی‌مان را از دست می‌دهیم.» دکتر حميد علیزاده روان درمانگر، کانادا @AdlerPsychology

گنجِ خرابه‌ها «باید هنوز در درونِ خویش آشوبی داشت تا بتوان ستاره‌ای رقصان زاد.» ~ نیچه «چو رسولِ آفتابم، به خرابه‌ها بتابم.» چه بسا گنجِ وجود، پشتِ دیوارِ باورهای کهنه، عادت‌های فرسوده، وابستگی‌های هراس آلود و توهمِ امنیت پنهان باشد. گاه تا در شهرِ وجودِ خویش آشوب نکنی، تا خویشتن را زیر و زبر نکنی، و تا خرابه‌های کهنه را فرو نریزی، گنجی نخواهی یافت. گاه باید برخی د…

گزین‌گویه آدلری گاهی آدمی تا یتیم نشود، بزرگ نمی‌شود! اما یتیمی همیشه مرگ پدر و مادر نیست، گاه یتیمیِ رؤیاهایی است که فرو می‌ریزند، گاه یتیمیِ عشقی است که از دست می‌رود، و گاه یتیمیِ تصویری است که از جهانِ امن در ذهن داشتیم. یتیمی، مرگِ وابستگیِ کودکانه و تولدِ مسئولیت‌پذیری است. رشد، محصولِ یتیم شدن نیست، محصولِ شجاعتی است که پس از یتیم شدن، تعلق، همکاری و مسئولیت‌پذیری را برمی‌گزیند. دکتر حمید علیزاده روان‌درم…

گزین‌گویه های آدلری کهتریِ بین‌نسلی! «پدری عمرش را تهِ بطری دفن کرد، فرزندش ته‌مانده‌های استفراغِ سرنوشتِ او را سر کشید. این تراژدیِ بعضی فرزندان است که زخم‌ها و شکست‌های درمان‌نشده‌ی نسلِ قبل را بر تنِ خود، جامه‌ی هویت و سبکِ زندگی می‌پوشانند. و این‌گونه، رنج کشیدن را شجاعت می‌نامند، ویرانی را قدرت، و فرار از مسئولیت را آزادی.» دکتر حمید علیزاده روان درمانگر - کانادا توضیح: فرزندش ته‌مانده‌های استفراغِ سرنوشتِ…

گزین‌گویه های آدلری تا زمانی که بر صندلیِ قربانی نشسته‌ای، شجاعتِ مسئولیت‌پذیری را نمی‌یابی؛ خودآگاهی خاموش می‌ماند و ناخودآگاه فرمان می‌راند. در این شرایط، احساس کهتری، «منِ خلاق» و عاملیتِ انسانی را فرو می‌کاهد و فرد را با رویکردی ناکارآمد از یک سو به اجتناب و کاهش اضطرابِ مواجهه با‌ مساله می کشاند و از سوی دیگر در او احساس شایستگی (کاذب)، و احساس مفید بودن ایجاد می کند که احتمالا کارکرد جلب دلسوزی، محافظت از عزت …

وقتی پیشگویی غط از آب در می آید! When Prophecy Fails فستینگر، ریکن و شاکتر سه روان شناسی بزرگ قرن بیستم پژوهشی را (۱۹۵۴) انجام‌می دهند تا درک بهتری از رفتار افرادی که پیش بینی ها و باورهایشان اشتباه از آب در می آید پیدا کنند. این‌ کتاب ِ مبتنی بر پژوهش میدانی ماجرای فرقه ای را روایت می‌کند که باور داشتند در تاریخ مشخصی دنیا نابود خواهد شد و بر اساس این پیشگویی تصمیم‌های مهم زندگی خود را تنظیم کرده بودند. اما وقتی…

🔎 هیجان ها رابهتر بشناسیم تا آنها را بهتر مدیریت کنیم. هیجان ها معمولا ● خاستگاه فکری-بدنی دارند ● سریع، گذرا و واکنشی‌اند. ● افق زمانی کوتاه دارند ● می‌توانند ما را به خودمحوری یا ازخودبیگانگی سوق دهند ● مسری هستند ● همزیستی دارند، مرکب هستند و ما را گیج می‌کنند ● انگیزه عمل و اقدام در ما ایجاد می کنند اما در عین حال، ● پیام‌ معنادار دارند ● هدفمند هستند ● هیجان ها واقعی هستند، اما رفتار شما انتخاب است ● نادیده…

«از تاریخ می آموزیم که از تاریخ نمی آموزیم!» ~ هگل این هشداری است که هگل به ما می دهد! وقتی سال‌ها چیزی را خطا ندانیم، کم‌کم چنان به آن خو می‌گیریم که به‌نظر درست می‌آید. بازگشت به ساختاری که زمانی فروپاشیده، فقط نوعی انتخاب سیاسی نیست، بلکه پدیده ای روان شناختی نیز هست. انسان در لحظات بی‌ثباتی، به «آشنا» پناه می‌برد، حتی اگر آن آشنا زخم زننده بوده باشد و مورد طرد واقع شده باشد. مانند بیماری که به دارویی قدیمی برمی…

~ نیچه: «آن‌کس که با هیولاها می‌جنگد، باید مراقب باشد که در این فرایند، خود به هیولا تبدیل نشود. اگر مدتِ درازی به پرتگاه بنگری، پرتگاه نیز به تو خواهد نگریست.» از دیدگاه روان‌شناسی تحلیلی یونگ، این گفته نیچه به پدیده همانندسازی با پلیدی و نیز فعال‌شدن «سایه» اشاره دارد. سایه شامل تمام جنبه‌هایی است که «خودِ آگاه ego» و ابرمن (super ego) نمی‌خواهند ببیند مانند پرخاشگری، حسادت، میل به قدرت، و حتی استعدادها و جسارت‌…

☀️ تمثیل عشقِ قورباغه و موش! «مِهر و پیوندِ نابخردانه» مولانا نقل می کند که: قورباغه‌ای که در آب زندگی می‌کرد و موشی که اهل خشکی بود، کنار رودخانه با هم دوست شدند و به تدریج چنان به هم دل بستند که بیشتر وقت خود را با گفتگو می‌گذراندند؛ اما چون موش نمی‌توانست وارد آب شود، برای ارتباط همیشگی طنابی به پای خود بستند تا با کشیدن آن یکدیگر را خبر کنند. تا اینکه روزی کلاغی موش را شکار کرد و به آسمان برد و به سبب همان طناب…