عاطفه اسدی

پایان تو رسیده گلِ کاغذیِ من حتی اگر که خاک شوم تا بکارمت (مهدی موسوی) @atefeasadi2

«اخوان» گفت که «زمستان است» من نگاهی به دوستان کردم گفتم از عشق و قدرت انسان - «مطمئنم بهار می‌آید! بر سر هر درخت، گنجشکان باز آواز شاد می‌خوانند» از شبِ تلخِ سرزمین گفتم از زمستانِ آخرین گفتم - «ما قرار است غول را بکشیم...» به رفیقان خود چنین گفتم (و رفیقان که سست‌پیمانند!) راه دشوار بود و طولانی راه دشوار بود و ما با هم و یقین داشتم که جز این راه چیزی از زندگی نمی‌خواهم (خاطرات خوشی که می‌سازیم همگی میله‌های زندا…

: «تو چه چشم‌های روشن شفافی داری... آدم دلش می‌خواهد خودش را در آن غرق کند.» - «این چیزها دیگر مال کدام فیلم است؟!» : «مال هیچ فیلمی. توی فیلم‌ها این‌طوری حرف نمی‌زنند. آنجا فقط می‌گویند «هانی»! من دوست ندارم این‌طوری صدایم کنند. این‌طوری انگار به انگشت‌های آدم می‌چسبد.» زیر لب می‌گویم: «هانی...» او لبخند می‌زند: «این‌جوری اشکالی ندارد. این‌طور که تو می‌گویی، به انگشت‌ها نمی‌چسبد.» (رختکن بزرگ/ رومن گاری) @atefeasad…

جریان ورود یوتیوبرهای خیلی جوان به سینما و حوزه‌ی کارگردانی، امسال با ساخته شدن آثاری در ژانر وحشت، انگار جدی‌تر از همیشه شده است. فیلم backrooms محصول ۲۰۲۶ را دیدم به کارگردانی کین پارسونز ۲۱ ساله‌. پارسونز یک یوتیوبر است و فیلم اتاق‌های پشتی را براساس تجربیات یوتیوبی‌اش ساخته‌. به چه صورت؟ سعی می‌کنم خیلی خلاصه چیزهایی را که خودم متوجه شده‌ام، تعریف کنم: در اینترنت یک مفهوم به اسم کریپی‌پاستا وجود دارد. کاربران می…

@atefeasadi2

مثلاً چرا آدم‌فضایی نیستیم؟ که بعضی وقت‌ها بنشینیم و فیلم‌های علمی‌تخیلی زمینی‌ها را تماشا کنیم. بعد کمی با شخصیت‌ها و‌ قصه همذات‌پنداری کنیم چون کمابیش شبیه ما و زندگی‌مان هستند. چرا فیلم‌هایی که سرکوب، زندان، دیکتاتوری، کشتار و حسرت آزادی را نمایش می‌دهند، باید این‌همه شبیه زندگی ما و مردممان باشند؟ چرا سرنوشت ما ایرانی‌ها لمس رنج و همذات‌پنداری با آن است؟ @atefeasadi2

گر اژدهاست بر رَه، عشقی‌ست چون زمرّد از برقِ این زمرّد، هین دفعِ اژدها کن مولانا @atefeasadi2

البته که باید تنها ماند، مطلقاً تنها! این اصلی است که به همان دقتی که در مورد مرگ صادق است، در مورد زندگی نیز صدق می‌کند‌. رختکن بزرگ/ رومن گاری @atefeasadi2

می‌شد که یک عکس باشم توی فضای مجازی می‌شد که یک گریه باشی، بعد از شب عشقبازی می‌شد که یک مرد باشم در حال تعمیر کولر می‌شد زنی خوب! باشی، از پختن شام راضی می‌شد که یک توده باشم در حال تکثیر با رنج می‌شد که در روده باشی، یک انگل بی‌هوازی! می‌شد که سلطان پیری در کشوری دور باشم می‌شد که در فقرِ مطلق، شب‌ها عروسک بسازی یک تکه‌ی شیشه باشم در ازدواجی یهودی یا فندکی کهنه باشی در دست سرباز نازی می‌شد که محکوم باشم در صحن…

تنت به ناز طبیبان @atefeasadi2

هیشکی دلش نمی‌خواست از اینجا بره هر کی رفت، هر شب خواب برگشتن رو می‌بینه @atefeasadi2

ماه در متنِ شب قدم می‌زد دست من روی بغض حسّاست تن داغ تو را شنا کردم تا رسیدم به «بندرعبّاست» جزر(جذر) و مد بود و دور و نزدیکی و به این جبر و جبر، خیره شدن خسته از اسم‌های گوناگون گوشه‌ی نقشه‌ای جزیره شدن شرجی شانه‌هام «بوشهر» است چشم تو ابتدای خیسی‌ها قلب من، مِهر آخرین سرباز جلوی تیرِ انگلیسی‌ها وسط ازدحام کارگران بغلت کردم و تنم سِر شد! چاه کندند... چون نفهمیدند از لبان تو گاز صادر شد!! توی رگ‌هام نفت جریان دا…