کانال شعر و موسیقی چکاوک

نیستی امّا همیشه در دلم فرمان توست در دلِ ویران من، هر لحظه‌اش طوفانِ توست بی تو این دنیا غبار است و منم یک خاطره باز هم در سینه‌ام شوری نهان، از آن توست چند سالی شد که از شب های من دوری، ولی این نفس های پریشانم همه حیران توست عشقِ نافرجام، دلم را سال‌ها در خون کشید عاقبت این قصّه‌ی بی‌رحم با پایانِ توست بینِ من تا آرزویت کوهِ اندوهی نشست من اسیرِ برفِ سردم، روشنی در جان توست شب‌به‌شب در واژه هایم غم نمایان میشو…

👏1🔥1

Signed Mahnaaz.

🍁 من تفنگی شده ام رو به نبودن هایت رو به یک پنجره در جمعیت تنهایت فکر کردم که خودم را به تو نزدیک کنم بی هوا بین دو ابروی تو شلیک کنم خنده های تو مرا باز از این فاصله کشت قهر نه دوری تو قلب مرا بی گله کشت موج موهای بلند تو مرا غرق نکرد حسم از سردی این بی خبری فرق نکرد خنده های تو مرا باز از این فاصله کشت قهر نه دوری تو قلب مرا بی گله کشت موج موهای بلند تو مرا غرق نکرد حسم از سردی این بی خبری فرق نکرد ازدلم دور …

👏1

Signed Mahnaaz.

#دکلمه منو برگردون برگردون به قبل اومدنت منو برگردون به همون روزایی که خودم بودم و خدای خودم منو برگردون به همون وقتایی که از فرط زندگی،دغدغه هیچی نداشتم تو سرم خالی بود فکر هیچی اذیتم نمی کرد منو برگردون به همون وقتی که قلبم هیچ رد زخمی روش نبود کسی،توش نبود برگردون برگردون منو منو برگردون به روزایی که هیچ کس دیگه ای از خون من رو زمین نبود که الان از دوری و دلتنگی شون جون بدم و دم نزنم آره منو برگردون به همون وقتی …

👏1

Signed Mahnaaz.

در جـمـعـشان بـودم که پـنـهـانی دلـم رفت بــاور نـمـی کــردم بــه آســـانی دلـم رفت از هـم سـراغـش را رفـیـقـان می گـرفـتـنـد در وا شـد و آمــد بـه مـهـمـانی... دلم رفت رفــتــم کـنــارش ، صـحـبتـم یـادم نـیـامــد!! پـرسـیـد: شعـرت را نمی خـوانی؟ دلم رفت مـثـل مـعــلـم هـا بـه ذوقـــم آفـریـن گــفـت مــانـنــد یـک طــفــل دبـسـتــانـی دلـم رفت مــن از دیــار «مـنــزوی» ، او اهــل فـــردوس یک سیـب و یـک چـاقـوی زن…

👏2🥰1

Signed Mahnaaz.

تا که حکم دل بر عقل افتاد من را باختم آتشی بر سینه شد دشت و دمن را باختم با زبان بازی مرا مسحور خود کردی و من گرچه استـادم ولـی... نغز سخن را باختم آفتاب گرم آغوشت مرا سوزاند و رفت جان در آمد از تن و ، اینجا کفن را باختم بین تلفیق نگاهت با نگاهم جنگ شد رفتی و بر چهره ام ، چین و شکن را باختم قصه ی لیلی و مجنون نیست شرح ماجرا در قمار عشق تو من ، خویشتن را باختم خرمن گیسوی تو در دست داسم می نشست در میان موج گندمزار…

👏1

Signed Mahnaaz.

شدم زندانے دنیا، دلم پرواز میخواهد ڪمے تنهایے و فریاد، دلم آواز میخواهد زند ساز مخالف باز، این دنیاے دیوانہ براے پاسخش اینبار، دلم یڪ ساز میخواهد شدم قربانے احساس، نزدیڪ است پایانم هنوزم میزند نبضم، دلم آغاز میخواهد همانند ڪسے هستم، ڪہ گم ڪردہ سراے خود در این تاریڪے و ظلمت، دلم همراز میخواهد چو شیرین است نام من، ولے تلخ است ڪام دل براے طعم شیرینم، دلم اعجاز میخواهد #شیرین_ڪرمانشاهی

🔥1

Signed Mahnaaz.

شانه گر باز کند زلف گرهگیرش را نی به ناخن شکند پنجه تدبیرش را هر که دیوانه آن زلف چو زنجیر شود چرخ در گوش کشد حلقه زنجیرش را گل خورشید ز هر ذره به دامن چیند هر که آرد به نظر حسن جهانگیرش را در دو عالم شود انگشت نما چون مه نو لب زخمی که ببوسد لب شمشیرش را چون هدف، گردن امید برافراخته ام تا چو مژگان به نظر جای دهم تیرش را از شکر خنده آن طفل دل عالم سوخت دایه آمیخت همانا به شکر شیرش را چه دهی پشت به دیوار درین خان…

👏1

Signed Mahnaaz.

. .ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدی چه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی تو که آتشکده عشق و محبت بودی چه بلا رفت که خاکستر خاموش شدی به چه دستی زدی آن ساز شبانگاهی را که خود از رقت آن بی‌خود و بی‌هوش شدی تو به صد نغمه زبان بودی و دل‌ها همه گوش چه شنفتی که زبان بستی و خود گوش شدی خلق را گرچه وفا نیست و لیکن گل من نه گمان دار که رفتی و فراموش شدی تا ابد خاطر ما خونی و رنگین از تست تو هم آمیخته با خون سیاوش شدی ناز…

Signed Mahnaaz.

. از این جهان بی‌مقدار دلم را بر می‌دارم نیز هوش‌ام را ...و دیگر کمی به‌قدر کفایت - ایمانم را که به عشق..... بال می‌گیرم با نغمه‌خوان درونم که ردّی بر جا نگذارم که تا کدام اقلیم ساز سفر کوک کرده باشم ادراک می‌کنم رسیدن را خسته از این‌همه فصل در خود ماندن که بی‌شباهت به قفس نبود ! دلم را بر می‌دارم که به ترنم عشق خو کرده‌ست نیز هوش‌ام را که کلید هر چه قفل‌های این جهان در من است ...و ایمانم را که به‌ عشق هیچ معاوضه نمی…

👏1

Signed Mahnaaz.

عشقت ز هم برآورد، یاران مهربان را از هم، چو مرگ بگسست پیوند جسم و جان را تا طرح همزبانی با این و آن فکندی کردند تیز بر هم، صد همزبان، زبان را از لطف عام کردی در بزم خاص، با هم در نیم لحظه دشمن، صد ساله دوستان را جمعی که با هم اول، بودند راست چون تیر در کینه ی هم آخر، کردند زه کمان را باد ستیزه برخاست، وز یکدیگر جدا کرد مانند دود آتش، اهل دو دودمان را شهری ز آشنایان، پر بود ای یگانه بیگانه کرد عشقت، از هم یکان یک…

Signed Mahnaaz.

در سایه سار تنهایی ام تجسم زیبای بودنت را همچون ماه به آسمان جانم می خوانم و خیال سرکشم به خاطره بازی با چشمانت می رود چشمانی که بیکرانگی کهکشان پر ستاره را در خود جای داده است. چـــــــــــــــــــــــــــــشمانت

Signed Mahnaaz.

روي قبرم بنويسيد؛که از شهر وفا آمده بود... هيچکس هيچ نفهميد چرا آمده بود؟؟؟ بنويسيد؛نفهميد کسی دردش را... هيچکس درک نميکرد،دل سردش را... بنويسيد؛که يک عمر خدااااااا را کم داشت... در دوچشمش اثر از گمشده ای مبهم داشت... بنويسيد؛دمادم دل او ابری بود بنويسيد؛که اسطورهء بی صبری بود... بنويسيد؛دلش مثل دل شیشه شکست آن زمانی که دلی بر دل رویا ها بست بنويسيد؛که با عدل خدا مساله داشت... بنويسيد؛که از خلقت خود هم گله داشت.…

Signed Mahnaaz.