دل غافل❤️

شبایی که نیستم "شبت‌بخیر"و بگم ‌شبت بخیره ینی؟ #محمدرضا_صبوریان 👉 @deleghafel❤️

Signed اسماعیل جلیلی

روزگاریست که من معرکه دارش شده ام مثل عیسی سند چوبه ی دارش شده ام باورم کن که چنان عقربه ی خانه بدوش پا به پای دل خود لحظه شمارش شده ام هوس چیدن یک سیب پر از وسوسه است باغ چشمت که هواخواه بهارش شده ام میرسد تا به قفس های بلورین گناه جاده ی سرد سکوتی که غبارش شده ام انتظار و قفس و این همه تکرار سکوت سرنوشتی است که من سخت دچارش شده ام #امجد_زمانی 👉 @deleghafel❤️

Signed اسماعیل جلیلی

ﭼﺮﺍ نمی‌کُشد ﻣﺮﺍ ﺧﺪﺍﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺗﻮ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﺏ ﻭ ﺁﺗﺸﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺗﻮ ﻗﺴﻢ ﺑﻪ ﺳﺎﺣﺖ ﻏﺰﻝ، ﺩﻗﯿﻘﻪ‌ﺍﯼ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﺩﻟﻢ ﻋﺠﯿﺐ می‌کند ﻫﻮﺍﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎ ﺳﺘﺎﺭﻩ‌ﻫﺎ ﺑﻪ ﻟﺤﻦ ﺁﺏ ﻭ ﺁﯾﻨﻪ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺣﺮﻑ می‌زﻧﻢ، به جاﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺗﻮ اگرچه چشم بسته‌ای دوباره از سر غرور مدام می‌زند به در، گدای چشمهای تو ﺍﺯ ﺁﻥ شبی که ﺩﯾﺪﻣﺖ، ﻫﻤﺎﻥ ﯾﮑﯽ ﺩﻭ ﻗﺮﻥ ﭘﯿﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ‌ﺍﻡ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﻝ، ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺗﻮ ﺳﮑﻮﺕ ﮔﺎﻩ ﮔﺎﻩ ﺗﻮ، ﻣﺮﺍ ﺷﮑﻨﺠﻪ می‌دﻫﺪ ﺧﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺸﻨﻮﻡ، ﺻﺪﺍﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﭼ…

Signed اسماعیل جلیلی

بدونِ بودنِ تو شوقِ زندگانی نیست برای باغ دلم بی تو باغبانی نیست شبیهِ شمع که خود قطره قطره می میرد همیشه مردنِ ما مرگِ ناگهانی نیست کسی سراغِ مرا تا ابد نمی گیرد... ز باغ سبز نگاهت دگر نشانی نیست زِ سیلِ اشک ببین دشتِ گونه ام خشکید لبم به سیلیِ لبخند ارغوانی نیست قسم به آیه ی چشمت ، قسم به خالِ لبت بدان که "عاشقتم" جمله ای زبانی نیست برای شُربِ شرابِ لبانِ تو ، حاجت به باده و قدح و جام و استکانی نیست . برای …

Signed اسماعیل جلیلی

عاشق بشوید و عاشقی پیشه کنید با مهر به قلب یکدگر ریشه کنید قلبی که شکست سخت تاوان دارد ایکاش به کار خویش اندیشه کنید #محمد_دری_صفت 👉 @deleghafel❤️

Signed اسماعیل جلیلی

ابری‌ام، بارانی‌ام، حال و هوایم خوب نیست چشم سر، خیس است امّا چشم دل، مرطوب نیست آفت عصیان به جان نخل دل افتاده است علتش این است اگر محصولها مرغوب نیست سود بازار عمل از عُرف هم کمتر شده ای دریغ! اوضاع کار و بار من مطلوب نیست این دل بی در اگرچه جای این و آن شده غیر تو اصلا برای من کسی محبوب نیست واقعا من دوستت دارم عزیز فاطمه! غیر یوسف هر کسی که دلبر یعقوب نیست با من بیچاره هم حرفی بزن، چیزی بگو جنس این دل که دگر…

Signed اسماعیل جلیلی

مادرم شاعر نیست در عوض نصف غزل‌های جهان را گفته! شعر را می‌فهمد مادرم قافیهٔ لبخند است وزنِ احساس ردیفِ بودن مادرم مثنویِ معنوی است حافظ و سعدی و خیّام و نظامی اصلاً... مادرم شعرترین منزوی است! من رباعی هستم خواهرانم غزل‌اند پدرم شعرِ سپید... صبح، بیدل داریم با کمی نان و پنیر ظهر سهراب و عطرِ ریحان شب رهی یا قیصر مادرم شاعر نیست در عوض نصف غزل‌های جهان را گفته دفتر شعرش آب ناشرش آیینه و محلّ‌ِ توزیع خانهٔ کوچکِ ما…

👏1

Signed اسماعیل جلیلی

با هرکه خواستی بروی هر زمان، برو عاشق‌تر از من است؟ برو، با همان برو دورت قفس نساختم از عشق، پر بکش تا هرکجا که برد تو را آسمان، برو با رفته‌رفته رفتنِ خود زجرکُش مکن تا ناگهان تمام شوم! ناگهان برو ای گل اگر بهار تو در باغ دیگری‌ست با اولین نسیم از این بوستان برو روزی اگر نخواستی‌ام حرف گوش کن حتی اگر خودم به تو گفتم بمان، برو #علیرضا_نورعلیپور 👉 @deleghafel❤️

Signed اسماعیل جلیلی

باید تو را از کل این دنیا جدا کرد یعنی به احساسی که داری اقتدا کرد این عشق زیبا را بدون لحظه ای مکث با احترام ویژه ای در سینه جا کرد دائم به گوشت شاملو یا کدکنی خواند آن نذرهای کهنه را حالا ادا کرد گنجشک های کوچه را یکشنبه شب ها باید که با اشعار نابت آشنا کرد حتی چنان از منجلاب کینه رد شد کولاک دل آزردگی را استوا کرد دور از تجمل، کوچه بازاری، کمی خاص یک زندگی با سبک شرقی دست و پا کرد بر عشق دامن می زدی، اما ندی…

Signed اسماعیل جلیلی

تو از دلتنگیِ شبهایِ آغوشم چه می دانی ؟ از آواری که بی تو ماندهِ بر دوشم! ، چه می دانی ؟ از اینکه گفته بودی - دوستم داری - ولی رفتی از آهنگِ صدایِ مانده در گوشم چه می دانی ؟! هنوزم بوی آغوشِ تو را پیراهنم دارد از اندوهی که من هر روز می پوشم چه می دانی ؟ ببین! ازعشق ناچارم ولی دلگیرم از دستت از اینکه مثلِ سیر و سرکه می جوشم،چه می دانی ؟ از اینکه رفته ای و هر چه می کوشم نمی فهمم چرا رفتی! از احساسات مغشوشم چه می دا…

Signed اسماعیل جلیلی

بی‌تاب شدن؛ دم نزدن؛ عادتم این است با خونِ جگر ساخته‌ام؛ قسمتم این است جان‌ می‌دهم از گریه اگر نام تو آید عمری‌ست که رسم دلِ کم‌طاقتم این است! بعد از تو به تصویر تو خو کرده نگاهم بیچاره‌ام آن‌قدر که هم‌صحبتم این است! جون درِّ یتیمی که رها در دلِ دریاست تنها شده‌ام؛ گوشه‌ای از غربتم این است می‌میرم از این غم که در آغوش تو ای دوست یک‌بار نشد گریه کنم؛ حسرتم این است #حسین_دهلوی 👉 @deleghafel❤️

Signed اسماعیل جلیلی

توی شیرینی، تو اول، قند دوم می شود مزه ی سوهان اعلا پیش تو گم می شود بین قطاب و گز و نُقل محلی ساده است حدس اینکه طعم لب های تو چندم می شود روزها رد می‌شود، چشمت شرابی کهنه‌تر پلکهایت کم کَمک تبدیل به خُم می‌شود هر کجا ساکن شوی در نقشه مانند شمال جمعیت آنجا گرفتار تراکم می‌شود چشم بسته هر کسی بویت کند توی سرش باغهای پرگل قمصر تجسم می‌شود ماه را جای تو می گیرم نمی دانم چرا اینقدر این روزها سو تفاهم می شود دود کن…

Signed اسماعیل جلیلی