دینگ دانگ ding dang

‏🔻 انیمه‌ای که لحظه فاجعه هیروشیما با بمب اتمی آمریکا را به تصویر کشیده آمریکا در یک ثانیه ۱۳۵ هزار نفر را کشت سالروز حمله اتمی آمریکا به ژاپن

دو تصویر از یک واقعه س.س.طارمی ۱ دیوار کاگلی شب را تمام زیر بارش باران بود و سعی داشت صبورانه سنگین و با وقار باستانی یک دژ بر روی پایه‌هاش بیدار و استوار بمانُد و صبح از دوردستهای مه‌زده می‌آمد و چشم‌های آبیش آکنده از خواب، خواب خوش. دیوار ناگزیر نگه می‌کرد درچشمهای صبح وَ خمیازه می‌کشید. و اشتیاق خواب، کجش می‌کرد سر بر زمین نسوده صلایی بیدارباش‌ داده مٓجش می‌کرد…

غم بهار س.س.طارمی غم بهار، درختم ز بار باز نداشت هجوم باد خزان از بهار باز نداشت شکستِ نخل بلند جزیره‌های جنوب بلوط‌های شمالی ز کار باز نداشت هجوم کوسه به خون کرانه‌های سحر طلوع مرد ز دریاکنار باز نداشت حضور و حمله‌ی کفتارها در این شب خوار پلنگ ماه مرا از شکار باز نداشت دلم که تنگه‌ی خود بسته بود بر شب تار ورود یار به آئینه‌زار باز نداشت اگرچه چشم تو رؤیای شادمانی هاست شرابهای جهان از خمار باز نداشت چه سعی‌ه…

برای نو شدن س.س.طارمی فرصتی نمانده بود برای نوشدن زمان گذشته‌بود و بادی بوی امید نمی‌افشاند چشم‌های چروکیده‌ی عشق فریاد می‌زدند بگیرید دامن زمان را و از رفتن بازش دارید که زندگی هنوز آواز آخرش را نخوانده‌است و نوشدن را رستاخیزی در پیش ست... اما زمان گذشته بود و سرعت آن فرصتی به جا نگذاشته‌بود.

غزل 88 سعید سلطانی طارمی تو از مزار کدامین حماسه سر زده‌ای که بر زمانه‌ی ما رنگ شعر تر زده‌ای در آستان بهار ای شقایق کوهی سر از دهان کدامین شهید بر زده‌ای در این جهان پر از راه و رسم دیو و دروغ تو در هوای کجا بانگ از جگر زده‌ای؟ تو شوق گسترش روزی از هزاره‌ی شب که بر گلوی افق سرخی سحر زده‌ای اگر چه آینه‌ها با دروغ دمسازند تو راه آینگی را در دگر زده‌ای خبر به بی‌خبران بر، صدای مرغ سحر! که در شب کر و گر، ‌بانگ …

آنان س. س. طارمی آنان از تاولی کهنه سر زدند و اندکی نان لباس مدرسه و آرامش از رنج بازوانشان می‌تراوید یادم نمی‌آید میان آنهمه رنج و بخار و براده ترنج عشق را از کدام سیب چیدند و خوشبختی را در کدام لانه در بازوانشان ورز دادند و شکل بستنی یخی و آبنبات چوبی در دست و دهان کودکانشان نهادند آنان بسیار بودند در فضای کارخانه ایستاده بودند و به اندازه‌ی عرق و عضله‌ای که داده‌بودند نان لباس و فردا می‌خواستند فریادشان در خیا…

ایران سعید سلطانی طارمی خیال‌بافتر از واقعیت ما بود زنی که با همه اما همیشه تنها بود کناره‌ی کلماتش همیشه چین‌می‌خورد صداش در پس بغض سکوت می‌افسرد ادامه‌های نگاهش به هیچ می‌پیوست چه هیچ ترش و چموشی که چشم را می بست زنی که رنگ نگاهش کبودتر می شد دو چشم درد اگر در هواش، تر می شد میان پنجره ها می نشست و می خوابید همیشه خواب پریدن در آسمان می دید به راه های نگاهش اگر غباری داشت غبارش آه، نه اسبی نه شهسواری داشت …

س.س.طارمی

زنی معدل گردآفرید و تهمینه سعید سلطانی طارمی خیال‌بافتر از واقعیت ما بود زنی که با همه، اما همیشه تنها بود میان آینه ها می‌نشست و می‌خندید چه خنده‌ای که دلش عین گریه‌ی ما بود شبانه همسفر ماه در خیابان‌ها سحر سپیده‌صفت بکر و پاک و برنا بود در این حراجی پر زرق و برق دیوانه همان الهه‌ی بازار و بیع و کالا بود چو آفتاب مه اندود روز بارانی میان گمشدگی‌های خویش پیدا بود چو درد مشترک ازدحام و خلوت محض سکوت داشت سکوتی ک…

ماهی ماهیگیر س.س.طارمی ماهی کنار تالاب لم داد روی سنگ و قلابش را پرتاب کرد به گودترین جا. احساس کرد بختش بعد از هزاره‌ای کر و لالی خوانده آنگاه شنگول و بی خیال روی دُمش نشست و امیدش را لبخند زد مرد و زنی که در پی جایی می‌گشتند تا لم دهند ناگاه چشمشان به ماهی ماهیگیر افتاد گفتند: وا... عجب! ماهی چه میکنی؟ شایسته‌ی تو نیست که... ماهی جواب داد من نیز چون شما اعصاب و …

بی‌آز و آزار س.س.طارمی جیبی نداشت و دسترنج کسی را نمی‌ربود از جنگ و از دروغ بیزار بود و هیچگاه آبشخور گوزن‌های جوان را ناامن و مرگبار نمی‌کرد تشنه و یا گرسنه اگر می‌شد از کیسه‌های آرد تهیدستی یا از حساب‌های لاغر بانکی و کوزه‌های آب پر از خالی چیزی نمی‌ربود تنها و پابرهنه و مطرود عین خیال مبتنی به عدالت عین تفکر و تب آزادی عین کبوتر عین صداقت‌ آواره بود بیزار از عقل سرد دیوانه بود مرد

سعید سلطانی طارمی