dolly roha

this isn’t just a photoshoot it’s a statement roha's visuals hit different every comeback

ㅤㅤ ‌ ‌ ‌ㅤ ‌‌ ‌ ‌*. ❦

File, posted without a caption

she feel like a lucid dream btw

ㅤ آپدیت تیک‌تاک

weconfe diary

سوال پنجم : حالا که اجرا تموم شده چه احساسی داری؟ ✉️ هنوز هم باورم نمیشه که تونستم تو اجرای تریبوت کنار rain روی صحنه باشم این واقعا افتخار بزرگی برای من بود، آماده کردن این اجرا هم واقعا خوشحالم کرد این تجربه برام بسیار ارزشمند بود چون چیزهای زیادی یاد گرفتم از صمیم قلب از rain و همه‌ی کسایی که چنین فرصت فوق‌العاده‌ای رو در اختیارم گذاشتن تشکر می‌کنم

سوال چهارم : چطور سعی کردی رنگ و سبک شخصی خودت رو به این اجرا اضافه کنی؟ ✉️ می‌خواستم جذابیت نسخه‌ی اصلی و جزئیات ریزِ رقص رو تا جای ممکن حفظ کنم اما در عین حال با قدرت و دقتی که تو حرکاتم دارم سبک خودم رو هم به اجرا اضافه کردم به‌یادماندنی‌ترین بخش اجرا برای من دنس‌بریک آخر بود لحظه‌های زیادی بود که من و rain کاملا هماهنگ حرکت می‌کردیم مثل وقتی که روی صحنه از کنار هم رد می‌شدیم یا همزمان بدنمون رو به عقب خم می‌کردی…

سوال سوم : به‌ یاد موندنی ‌ترین بخش دوران تمرین چی بود؟ ✉️ چون این یک اجرای گروهی نبود بیشتر تمرین‌ها رو به‌تنهایی انجام می‌دادم و راستش خیلی هم نگران و مضطرب بودم اما اعضای گروه همیشه تشویقم می‌کردن و می‌گفتن که به من افتخار می‌کنن همین باعث شد انرژی و دلگرمی زیادی بگیرم همچنین کنجکاو شدم بیشتر درباره‌ی rain بدونم برای همین کلی از ویدیوها و اجراهاش رو تماشا کردم از دوران fan club تا فعالیت‌های جدیدش برای feel it او…

سوال دوم : با اجرای rainism دوست داشتی چه جنبه‌ای از خودت رو به مردم نشان بدی؟ ✉️ واقعا از تمرین کردن این آهنگ لذت بردم خود آهنگ فوق‌العاده ست و هرچی بیشتر براش تمرین می‌کردم بیشتر عاشقش می‌شدم برام خیلی ارزشمند بود که تونستم آهنگی رو اجرا کنم که تو سال ۲۰۰۸ منتشر شده یعنی همون سالی که من به دنیا اومدم این واقعا برام یک افتخار بزرگ بود دوست داشتم از این اجرا استفاده کنم تا جنبه‌ی جدید و جذاب‌تری از خودم رو به مردم ن…

سوال اول : سال گذشته به‌ عنوان بخشی از گروه روی استیج تریبوت اجرا کردید، امسال برای اولین بار به‌ صورت انفرادی در بخش تریبوت weverse com festival اجرا داشتی چه احساسی داشت؟ ✉️ راستش هنوز هم برام باور کردنی نیست چون اولین باری بود که روی درِ اتاق انتظار فقط اسم خودم نوشته شده بود با اینکه تنها اجرا می‌کردم احساس می‌کردم نماینده ‌ی کل گروهم هستم برای همین موقع تمرین واقعا سنگینیِ مسئولیت رو حس می‌کردم

roha was born to own every concept