اشعار مذهبی

#امام_حسین_اربعین آه از آن ساعت که با صد شور و شین زینب آمد بر سر نعش حسین بر سر قبر برادر چون رسید ناله و آه و فغان از دل کشید با زبانِ حال، آن دور از وطن گفت با قبر برادر این سخن السلام ای کشته راه خدا السلام ای نور چشم مصطفی السلام ای شاه بی‌غسل و کفن السلام ای کشته ی دور از وطن السلام ای تشنه ی آب فرات السلام ای کشتی بحر نجات السلام ای سید و سالار ما السلام ای مونس و غمخوار ما بهر تو امروز مهمان آمده خواه…

#برای_جامانده_ها #شعر_پایداری اگرچه منتظر و بی‌قرار می‌آییم به شوق روز وصال نگار می‌آییم نرفته‌ایم ولی کوله‌ پشتمان بستیم که در مقر خیابان به کار می‌آییم اگرچه درد بزرگی‌ست داغ مشایه در این معامله، با غم کنار می‌آییم به دستمان علم سرخ «یالثارات» است نرفته‌ایم ولی در شمار می‌آییم زنیم و کودک اگر، در مسیر ایمانیم برای لشکر حق مرد بار می‌آییم علی‌الاصول به امر امام خامنه‌ای برای کشور خود پای کار می‌آییم #الهام_با…

#امام_حسین #اربعین_حسینی #جامانده سنگ هم آتش گرفت از حال ما جامانده ها گریه باید کرد بر اقبال ما جامانده ها درد را همدرد ، جور دیگری حس می کند فطرس امروز آمده دنبال ما جامانده ها ظهر روز اربعین و یک سلام از راه دور این دگر شد عادت هر سال ما جامانده ها باز هم قربان گریه ، آن رفیق کودکی داده یاری بر زبان لال ما جامانده ها جور دیگر داد از داغ رقیه می زنند دم به دم ، این چند روز ، امثال ما جامانده ها محمدحسین رحیمی…

#امام_زمان_عج #اربعین_حسینی بر پای خسته میدهد تاب و توان تا کربلا موکب به موکب میرود با زائران تا کربلا با گریه حسرت میخورم بر آنکه هر سال اربعین شد همقدم با حضرتِ صاحب-زمان(عج) تا کربلا بر پرچم سبزش نوشته یا لَثارات الحُسین(ع) چون از عمو عباس ِ(ع) خود دارد نشان تا کربلا یاد علی اکبر(ع) می افتد تا که می بیند جوان بیتاب؛ گریه میکند با هر اذان تا کربلا تا بر گلوی طفل شش ماهه می افتد چشم او با اشک؛ خیره میشود بر آس…

«السَّلامُ عَلیكِ یا أُمُّ المَصائِبِ یازَینَب» #اگر_زینب_نبود «کربلا» درخود رها می‌شد اگر زینب نبود «ظهر عاشورا» فنا می‌شد اگر زینب نبود پرچم «اسلام» می‌افتاد بر روی زمین پرچم ظالم بپا می‌شد اگر زینب نبود؟ محو می‌شد ماجرای «عاشقان کربلا» عشق بی‌قدر و بها میشد اگر زینب نبود قصه ی جان‌سوز «سالار شهید نینوا» عاری از شور و نوا میشد اگر زینب نبود بانگ «هَل مِن ناصِری» که نصرت اسلام بود اندک اندک بی‌صدا میشد اگر زینب…

صد هزاران دام و دانه‌ست ای خدا ما چو مرغانِ حریص بی‌نوا می‌رهانی هر دمی ما را و باز سوی دامی می‌رویم ای بی‌نیاز ما درین انبار گندم می‌کنیم گندم جمع آمده گُم می‌کنیم می‌نیندیشیم آخر ما بهوش کاین خلل در گندمست از مکر موش موش تا انبارِ ما حفره زدست وز فنش انبار ما ویران شدست اوّل ای جان دفع شَرِّ موش کن وانگهان در جمع گندم جوش کن بشنو از اخبار آن صدر الصّدور لا صَلوةَ تَمَّ اِلّا بِالحُضور گر نه موشی دزد در انبار…

«اول ماه صَفر بد سَفری بود حسین ساربانِ من عجب بدنظری بود حسین» راهِ یکساعته یک روز به طول انجامید کار این بی شرفان ، پرده دَری بود حسین سنگ خوردم سرِ بازار عجب دردی داشت دردِ سَر داشتَنَم ، دردسری بود حسین ای جگردارترین مَحرَم زینب ، بر نِی آنکه زن میزند از بی جگری بود حسین بعدِ بازار همه صورت مان نیلی شد بخدا از اَثرِ بی سپری بود حسین ته بازار یکی نام محلّی را گفت مردک مست عجب فتنه گری بود حسین آن محل چشمِ خر…

#حضرت_زینب علیهاالسلام #کاروان_در_شام اینک زمان، زمان غزل‌خوانی من است بیتی‌ست این دو خط که به پیشانی من است هان ای یزید! بشنو و ابرو گره نزن این میهمانی تو نه... مهمانی من است! غرّه نشو به آنچه سرِ نیزه کرده‌ای این‌ها چراغ‌های چراغانی من است هفتاد سر از این همه، با من برادرند اما دو سر از این همه، قربانی من است نذر من است و از پی احیای دین حق خونِ دو چشم خانۀ بارانی من است ایمن مباد از این همه مشعل، خزان تو تا…

#حضرت_رقیه_شهادت دیر به دادم رسیدی ای سر زخمی کاش بمانی کنار دختر زخمی باز بسوزان مرا به سوز صدایت باز صدایم بزن زحنجر زخمی نذر تو کردم تمام بال و پرم را حال ببین حال این کبوتر زخمی چیز زیادی نمانده از من خسته نیمه ی جانی میان پیکر زخمی طاقت برخاستن ز خاک نمانده نای پریدن نمانده با پر زخمی پرپر و پژمرده ام خودم ولی امشب مست تو ام ای گل معطر زخمی نور تو در کنج آن تنور چه می کرد ای سر خاکستری شده ، سر زخمی ای …

تا ابد آویزه گوشم همین مطلب بود مهر تایید بهشت امضای یا زینب بود #ذاکر_اهلبیت_عباس_احمدی #یازینب #زنجان_1403 eitaa.com/abbasahmadi_zanjani t.me/janatmahdi eitaa.com/jannatolmahdi

امان از دل زینب چه خون شد دل زینب ذاکر اهلبیت عباس احمدی زندجان eitaa.com/abbasahmadi_zanjani t.me/janatmahdi eitaa.com/jannatolmahdi

#حضرت_رقیه_شهادت بگذار باباجان سرت سامان بگيرد آرامشي بر روي اين دامان بگيرد تا کي سرت را دخترت بر ني ببيند در آسمان چشم او باران بگيرد هر روز مي بيند سرت دست يکي هست تا کي سراغت را از اين و آن بگيرد تا کي پدر جان دختر دردانه ي تو بايد که جا در گوشه ي ويران بگيرد هر شب گرسنه هم بخوابد ، اين محال است از دست اين نامرد مردم نان بگيرد نام تو را من بردم امّا تازيانه از عمّه ي مظلومه ام تاوان بگيرد اين تازيانه خورد…