معروض می‌دارم.

‹صلی‌الله علیک یا ابا‌عبدالله.›

در مکه حضرت سه روز معتکف است. پرده کعبه را میگیرد و امن یجیب میخواند تا ندا دهنده می‌گوید یا مهدی اخرج... خروج کن. حضرت پشت به دیوار کعبه میکند و میفرماید؛ الا یا اهل العالم ...میدانید همه‌اش را اما بدانید مطلع مهم عالم ارتباطش با روضه‌ی سید الشهداست. چرا که حضرتش فرمود؛ جد من را تشنه کشتند...

‹کسی گرفتار دنیا باشد به پسر نرجس خاتون کمک نخواهد کرد.›

‹قاعده یکیست اگر من هم عبید الدنیا باشم پشت امام زمان را خالی میکنم ما هم زیاد برای امام نامه نوشتیم، پایان جلسات هی گفتیم اللهم عجل لولیک الفرج. بین ما و کوفیان فاصله‌ای نیست اگر دنیا طلب باشیم. این همان فسادی‌ست که حضرت سیدالشهدا فرمودند من بخاطرش خروج کردم.›

‹حضرت در کربلا بعد از وقوع حوادث کوفه خطبه‌ای دارد. فرمودند؛ من سر خود نیامدم شما دعوت کردید. اما میدانید چرا پیمان شکنید؟ «ان الناس عبید الدنیا.» شما دنیا طلب هستید.›

‹سوم شعبان که حضرت به مکه رسیدند و خبر به کوفیان رسید انها نامه نوشتند، که بیا و الخ. کوفه در آن سال نزدیک یک میلیون جمعیت دارد.›

سپس فرمودند؛ «لا أجِدُ ما اُحِبُّ ، و لا أدفَعُ ما أكرَهُ» نه مى توانم آنچه را دوست دارم به دست آوردم و نه آنچه را ناخوش دارم، از خود دور كنم. «الاُمورُ بيدِ غَيرِي ، فإنْ شاءَ عَذَّبَني ، و إن شاءَ عَفا عَنّي» كارها به دست كسى جز من است ، اگر بخواهد عذابم مى كند و اگر بخواهد مرا مى بخشد . با چنين وضعی. «فأيُّ فَقيرٍ أفقَرُ مِنّي؟» كدامين فقير فقيرتر از من است؟.

‹سپس فرمودند؛ «و الحِسابُ مُحدِقٌ بي» حساب کتاب من رو در احاطه کرده. «أنا مُرتَهَنٌ بِعَمَلِي» و من در گروگان عمل خودم هستم.

همین موارد یعنی ‹بدنیا دل؟ نبند.›

‹ادمی امد محضر سیدالشهدا پرسید حسین جان سبک زندگی شما چیست کیف اصبحت؟ روزگار چگونه می‌گذرانی؟ حضرت فرمود من در زندگی چند ملاحظه دارم؛ همه‌ش تفکر است. نخست فرمودن «أصبَحتُ و لِي رَبٌّ فَوقِي» که خدا دارد من را می‌بیند؛ خدا بالای سرم است. «النارُ أمامِي» و آتش رو به رویم. «و المَوتُ يَطلُبُني» مرگ در طلب و دنبال من است.

سبک زندگی یک رفتار است و رفتار در گرو تغییر تفکر است کسی که در جو تصمیمی میگیرد یک هفته بعد دوباره برمیگردد سر خانه اول. چرا؟ چون تفکرش عوض نشده.

‹پاسخ در سبک زندگی ماست عزیزان› سبک زندگی ماست که ما را ازین سه گروه جدا میکند.