Meynoushaan

جایی را ترک کردم که در آن خوشحال نبودم و ترک آن‌جا نیز مرا خوشحال نکرد ، اما می‌دانستم انسان در مکانی که بیمار شده هرگز درمان نمی‌شود . #رولان_بارت #مکثی_در_ادبیات 🌱

و می‌گویند : « در آب نگاه سنگ تو یک قطره‌ی سرخ است ، می‌سوزد . » و می‌پرسند : « آیا شعله‌ای می‌سوزد آن‌جا بر فراز آب ؟ آیا اختری خفته‌ست در آغوش ناز خواب ؟ » و می‌خندند ، می‌گریم . و می‌گریند ، می‌خندم . نمی‌دانند که این یک قطره‌ی خون است ، می‌افتد همیشه بر فراز چشم من » نمی‌دانند « که این یک قطره‌ی مرگ است ، می‌سوزد همیشه بر فراز عشق من » #رضا_براهنی 🌱

و تو سکوت صبحدمت را چه کس شکسته که بیدی درون دست تو می‌لرزد ؟ #منصور_اوجی 🌱

یادم هست وقتی عاشق شده بودم حتی در راه رفتن هم احتیاط می‌کردم ، انگار ظرفی درون سینه‌ام جا داشت که پر از مایعی گران‌بها بود و من می‌ترسیدم که این مایع گران‌بها از درون آن جاری شود . #ایوان_تورگنیف | رودین ▪️حیدو هدایتی | قشنگ ▪️#موسیقی ▪️#مکثی_در_ادبیات 🌱

اگر با تو حرف بزنم ، تو را می‌ترسانم و از دستت می‌دهم ؟ ولی من اگر با تو حرف نزنم خودم را از دست می‌دهم و در از دست دادن خودم به هر حال تو را هم از دست خواهم داد . #کلاریس_لیسپکتور | مصائب به روایت جی.اچ #مکثی_در_ادبیات 🌱

هق‌هق‌هایی در شماست که دلیلش را نمی‌دانید . در نزدیکی شما متوقف مانده‌اند ، گویی بیرون از شما هستند ، نمی‌توانند به شما برسند تا گریه‌شان کنید . #مارگریت_دوراس #مکثی_در_ادبیات 🌱

« ما عادت نمی‌کنیم مگر آن‌که چیزی درون‌مان بمیرد . » #ممدوح_عدوان #مکثی_در_ادبیات 🌱

اما حالا دیگر نه ، عصبانی نیستم . عصبانیت و اساساً هر شدتی مال آدم‌های امیدوار است و گاه ساده‌لوح . مال آن زمان بود که تنها لباس جا مانده‌ات در خانه‌ام هنوز بوی تن تو را داشت و من دیوانه‌وار می‌خواستم تا زمانی که تو برمی‌گردی بویت را در میان تار و پودش نگه دارم . مانند نگه داشتن آبی در مشت که از لای انگشتان می‌چکد . حالا اما دیگر عصبانی نیستم از این‌که تو آن‌همه ترسو بودی . نامه از گلاویژ به دریابند #نامه_ها 🌱

حتی اگر هزار بار دیگر تو را نبینم ، احتیاج دارم بدانم جایی در این شهر کثیف ترسناک ، در گوشه‌ای از این جهنم سیاه ، تو هستی و مرا دوست داری . #ارنستو_ساباتو #مکثی_در_ادبیات 🌱

بسیار خاموش بودی و سخن نگفتی و چون بگفتی ، سنگ منجنیق بود که در آبگینه‌خانه انداختی . #ابوالفضل_بیهقی | تاریخ بیهقی #مکثی_در_ادبیات 🌱

می‌خواستم به‌ مدت هزار سال تنها باشم تا درباره‌ی آن‌چه دیده و شنیده‌ام تأمل کنم ـــ و آن‌چه را دیده و شنیده‌ام فراموش کنم . از کره‌ی زمین چیزی می‌خواستم که ساخته‌ی دست بشر نباشد ، چیزی مطلقاً جدا از بشر ، چرا که از دست‌ساز بشر اشباعم . چیزی کاملاً زمینی می‌خواستم که تهی از ایده باشد . می‌خواستم دوباره خون در رگ‌هایم جاری شود ، حتی به‌ قیمت نابودی . می‌خواستم که سنگ و نور را از سیستم موجود بیرون کنم . تیره‌روزیِ بارور…

با من بمان ‏با من که تمام ستاره‌ها در تنم می‌سوزند و راحتم نمی‌گذارند ‏ #شمس_لنگرودی 🌱