مطرب

https://t.me/DrHossrinKaviani این لینک کانال، کانال رسمی فارسیِ دکتر حسین کاویانی، نویسندهٔ ایرانی، است و با هدف انتشار گزیده‌ای از نوشته‌ها، تجربه‌ها، دیدگاه‌ها و دیگر آثار فرهنگی و علمی ایشان راه‌اندازی شده است. همچنین مطالب و موضوعات دیگری که با رویکرد و محتوای این کانال هم‌خوانی داشته باشند، در اینجا منتشر خواهند شد. نسخهٔ انگلیسی این کانال نیز به‌صورت موازی راه‌اندازی شده و اکنون از طریق نشانی زیر در دسترس است:…

❤1

خوانش شعر بر جای مانده

❤1

بر جای مانده دور می شد دور و جای پاهایش بر جای مانده بود در کوره راه برف و گم می شد آن دورها در مه و من ایستاده بودم و می لرزیدم و یخ زده بودم و خشکم زده بود و خشکیده بودم انکار آنجا و نگاه می کردم او را که دور می شد دور در کوره راه برف و گم می شد آن دورها در مه، و جای پاهایش، که بر جای ماند ه بود.‌ کاظم موتابیان https://t.me/mylastpoems

❤1

چه قدر این شعر حکمت را دوست داشتم. نمی دانم شعر من جز کدام است، شاید هواپیمایی است که هنوز میان زمین و هوا معلق است.

برادر ! کتاب‌هایی را برای من بفرست که پایانی خوش داشته باشند؛ هواپیمایی به سلامت فرود می‌آید جراح، لبخندزنان اتاق عمل را ترک می‌کند پسر کور، بینایی‌اش را باز می‌یابد عشاق، سرانجام یکدیگر را یافتند عروسی‌ای در پیش است تشنگان به آب می‌رسند و به نان و آزادی. 👤 #ناظم_حکمت 《📚 @lBOOKl 》

واپسین دعوتنامه شاعر بیا دوباره برویم، برویم دیلمان ، برویم کوه ابر آن بالا آن بالا بالاها و دریای ابرهای سپید سپید مخملی در زیر پاهایمان و خورشید در خون نشسته شفق ، پیشارویمان و تو که بی خود می شوی سرمست می شوی غرق می شوی در آن وسعت بیکران، در بیکرانکی آن وسعت ، و شادی لبخندی شیرین روی لب هایت که در عسل چشمهایت باز می تابد و شنگول ملوس دختر بچه زیبای درونت فوران می کند، ظهور می کند باز. و تو در بی خودی فریاد می کن…

❤3

Voice message, posted without a caption

❤1

چهار سلام ای یله در زیر نور خورشید رخشان بهاران، من از قعر تاریکی می ایم از دل تنهایی و سکوت، از حاق محاق، من از ژرفای سیاهی می ایم تا به روشنایی سلام کنم. از هراس و رگبار دهشت، از دوزخ، از ژرفای آتشی که زبانه می کشد در دل ها، از پشته برآمده از کشته. من از مرگ می آیم تا به زندگی سلام کنم. از بانگ بمب های مهیب، از غریوهای غریب، از پیکار بی نهیب، از دشمنی بی شکیب، از خون شتم زده بر دیوار، من از نفرت می آیم تا ب…

سلام ، من از قلب ظلمت و سکوت، می ایم از دل تنهایی و تاریکی، از میانه خون و آوار، من از جهنم می ایم، از ژرفای آتشی که زبانه می کشد در دل ها، از دلهره، از سقفی که بر سرها خراب می شود، از پشته برآمده از کشته. من از مرگ می آیم تا به زندگی سلام کنم. از ظلمت، از هراس، از آیا فردا روزی دیگر است ایا؟ از صداهای مهیب، از غریوهای غریب، از پیکار تا ابد. من از نفرت می آیم تا به عشق سلام کنم. از دوباره شکوفه ها را خواهیم دید ا…

❤2

بر پنجمین ایستگاه زندگیم و اینک من، بر پنجمین ایستگاه زندگی ام و بلندای صخره سترگ شکوه و سنگ پیشارویم و باد سرکش بی پروای آمده زاده انجماد و رهایی گردا گردم و قله های سرکش برف و غرور، نظاره گان ابرهای سیاه آبستن طوفان که از کمرگاهشان می گذرند، مرا به خود می خوانند، من، انسانی که زاده شدم تا به فراز روم، و سالاسال در نخستین مرداب ایستگاه زندگیم فرومانده بودم و اکنون در پنجمین ایستگاه، در کمی مانده تا پایان این راه، …

❤1

دیده‌ای باید سبب سوراخ کن تاحجب را برکند از بیخ و بن کی دهد آن دیده را بر هر عمی که نبیند جز ضلالت جز دغا که نبیند لطف حق در قهر او که نبیند روی شاهد در سبو که نبیند با فرودی هر فراز که نبیند ناز او در هر نیاز که نبیند گم شده پیدا شده که نبیند راز را رسوا شده راز عالم آن طلب دان در همه زخم و مرهم را ببین در آن قمه مهر او از حد خود بیرون شده آفتاب را می نگر در خون شده تو حجاب جان خویشی ای غمین با خود و با خلق و خالق …

چهل فصل دیگر نمی خواهم ببینمت، هرگز، هیچ وقت، هیچ جا، به هیچ شکل. یعنی ماهی دو ساعت هم نه، فقط پیاده روی در پارک، با سلام و سکوت و لبخند فقط گاهی قیقاج بروی و به هم بخوریم، تصادفا بدون هیچ تعمدی، همین. و راه برویم و گاهی هم درنگ کنیم و بهارها به شکوفه ها خیره شویم، و تابستان ها از لابه لای شاخه های سبز گرد آلود درخت ها به شعاع درخشان خورشید نگاه کنیم، و پاییزها به صدای خش خش برگ های خشکیده ای که زیر پاهایمان له می…

❤1