زادهٔ‌ مِهـر

یک چیزی که هر دفعه بهم از نو حسِ جدیدی می‌ده، یادآوریِ اینه که جناب عباس کیارستمی چقدر از زمانه‌ی خودش جلوتر بوده.

دلم می‌خواد الان فقط از فیلم‌های کیارستمی حرف بزنم. چقدر متفاوت بودن. چقدر دلنشین بودن. این تابستون تصمیم گرفتم فیلم‌های کیارستمی رو ببینم. و بهترین تصمیم بود. فیلم‌های کیارستمی با سادگی آمیخته شده؛ سادگیِ خود زندگی. زندگی واقعی رو نشون می‌ده و نمی‌خواد هیچ چیزی از زندگی واقعی رو حذف کنه. مکالمه‌های واقعی از آدم‌های واقعی. در فیلم‌های کیارستمی کسی بازی نمی‌کنه، همه خودشونن و وای من عاشق اینم. همیشه دنبالِ آثاری می‌گر…

این‌طوری نمی‌شه، باید برای عکس پرسنلیِ این مرد یک کیف‌ پول بخرم و با خودم همه‌جا ببرمش.

دانشجوهای هنر هم جزء اون افرادی‌ هستن که با هر بار دیدنشون، توی دلم میگم کاش من می‌تونستم جای تو باشم.

سیتیزن دل پاک؟ نه عزیزم تو تاابد برای من یاور همیشه مؤمنی.

دوستم که نقاشی می‌کشه یاد اون دختر بچه‌ای می‌افتم که کادوهاش رو می‌گیره جلوی دوربین و همش میگه «مامانم خریده! مامانممممم!»، میخوام به همه هنرش رو نشون بدم و بگم «دوستم کشیدهه! دوستممممم!»

دست‌های تو معجزه رو بلدن؛ بلدن از سکوت، آواز بسازن و از رنگ، خاطره. بلدن کاری کنن که بوم، دیگه پارچه‌ای سفید نباشه و پنجره‌ای بشه رو به دنیایی که فقط نگاه تو راه رسیدن به اون رو می‌دونه. هر بار که خلق می‌کنی، حس می‌کنم جهان برای چند ساعت از چرخیدن می‌ایسته تا ببینه که انسان، هنوز هم می‌تونه چیزی رو بیافرینه که به آفرینش نخستین پهلو بزنه. دست‌های تو بلدن به چیز‌‌هایی جون ببخشن که هنوز متولد نشدن، بلدن به رنگ‌ها جرئت ز…

نباید به مکان‌ها دلبسته بشی اما باید بلد باشی هر مکان رو شبیه به جایی کنی که می‌تونی بهش دلبسته بشی. متوجه‌ای؟

+ اگر بیاد سراغم باهاش کنار میام اما تا وقتی که نیومده، زندگی می‌کنم. - راست میگی، شاید تا وقتی نیومده سراغم نیازی نیست انقدر بهش فکر کنم. + من مطمئنم تو از اون‌هایی هستی که وقتی توی موقعیتش قرار بگیرن می‌تونن بپذیرن، قدرت تحملت رو بالا می‌بینم.

«نگاه کن، تو می‌دمی و آفتاب می‌شود.»

به یاد رها، این شعر رو هم به‌خاطر خواهم سپرد.

از تو ای شعر گرم در سوزند