شمیم شالیزار ( مجموعه شعرهای فارسی شیر محمد عاشوری شولمی)

هِی، رفیق، اینجا پشت نیمکت چوبی قهوه خانه منتظرت خواهم ماند بی خیالِ آن استکان چایِ بی عطر و بو که رندانه دم کشیده است قهوه چی با طعم دارچین خواهم شد. من طعم چای های معطر باغهای لاهیجان را از مردمک قهوی ات خواهم چشید در دست بگیر و بیاور یک شاخه گل رُز را که شمیمش بی کَلَک تداعی کند عطر گلاب قمصر را. این روزها گلها نیز بوی اسپری می دهند اگر گل هم نیاوری من عطر گل رز را از طره گیسویت خواهم بویید. #عاشوری_شیرمحمد ۱۴…

سلام به ماه مرداد به هوایِ گرمِ اولِ( نیمه- اخر) مرداد سلامی بکنیم باد از ما به تو ای ماه درود آمدی با نفس گرم، سلام حس خوبیست در این روز( فصل) که باز آمده ای باغ و جالیز دُرّ افکنده به خاک پُر شده مزرعه از خوشه گندم، شالی تاکها جام به دست همه در بزم و سرور بی دریغ بر قدمگاه تو زر می پاشد آسمان از سر شوق #عاشوری_شیرمحمد ۱۴۰۵/۵/۱

عشق من جز خدای عشق ماُوایی ندارم تا در کنارم هست پروایی ندارم اسراف کارم در مقام عشق ورزی دانم که در این عرصه تقوایی ندارم در اجتماعِ مردمِ بی بهره از عشق عزلت گزینم حس دعوایی ندارم دانم که در این صحنه باید گاه جنگید در کارزار عشق اغوایی ندارم بر این غزل کم خرده گیر ای دوست زیرا جز نغمه های عشق نجوایی ندارم عشق است موضوع و نگاه داستانم جز طرح این پیرنگ فحوایی ندارم شعر از: #عاشوری_شیرمحمد کتاب چ.ن ( در آغوش س…

واقعه آسمان ابی است همچو گلبرگ پلاسیده آفتابگردان به زمین می ریزد زردی خود را خورشید زیر ارامش خاکستر روز شهر دلواپس آبستنِ یک واقعه است می کشد از پس بن بست سَرَک کودکِ باد، نسیم. مرد ایستاده کنارِ دیوارِ دَمِ در نه جوان است نه پیر نه بلند است، نه کوتاه نه چاق ته ریشی هم بر صورت گردش پیدا دستها زیر بغل کرده فرو پَرِ افکارش را داده به پرواز بر اوج به افق زل زده است پیش خود می گوید اسمان صاف، هوا خوب و کوچه آرام، مر…

Voice message, posted without a caption

شبی با خدا گفتم اندر نماز که ای از همه بندگان بی نیاز به هر شیوه رفتم پیِ کار تو فرو ماندم از کشف اسرار تو به یک عده خانَت فراوان شود بر انان مطاع تو ارزان شود به سر تاج بخشی و پا سرزمین بسی سفره رنگین و پُر انگبین به دریایشان رهنمایی کنی به کشتیشان ناخدایی کنی نخایَد به دندانشان روزگار شب و روزشان خُرَّم و سازگار همیشه سعید است اقبالشان نسازی تهی از خوشی حالشان به جانهایشان درد و امراض نیست به روزیِشان کسر و …

داستانکی به نظم غریبه در یک هوای مِه گرفته، اندکی سرد مردی رسید و از کنار ما گذر کرد حال عجیبی داشت ، سیمای غریبی با چهره ای افسرده چون برگ خزان زرد گویی که رنجی داشت با خود ان غریبه پیدا میان چهره اش آثار یک درد کردیم او را بدرقه با چشم هامان در انتهای کوچه در مِه گم شد آن مرد #عاشوری_شیرمحمد ۱۴۰۵/۱/۱۶

ای ان که ز من به خود ندیدی سختی بَرگو ز چه زین سرا پریدی رفتی نه در قفست اسیر کردم نه حصار علت چه بود ان که پرکشیدی رفتی از دانه و دان و اب و نازت کم بود؟ تلخی به کجا ز من چشیدی رفتی #عاشوری_شیرمحمد ۱۴۰۵/۱/۱۰

انفجار خدایا تا بهار امد ، شمیم از لاله زار آمد به ناگه آسمان غرید و بانگ انفجار آمد رمید از باغ گل بلبل،نه زنبق ماند و نه سُنبل روانم شد پریشان و دلم در انزجار آمد هوای روزگار من، ز دود تیره مَستور است برون از مردم چشمم، سرشکِ بی قرار آمد نوایِ وای وای است و غریو جنگ و رنگ خون دوباره لعنت و نفرین و مرگ اندر شعار آمد شعر: #عاشوری_شیرمحمد

تو از آلام در دل مانده دریا چه می دانی از ان مرغان طوفانش که در پرواز می میرند و از ان صخره های سنگی و امواج سردرگم از ان خیزاب های خسته از کف های تکراری که بر دامان ساحل خرمن حباب می کوبند چه می دانی؟ از ان تن پوش خونین فام، که می پوشد فلق هر روز ز نجوا در سکوت گوش ماهی ها که زیر پای ساحل راز می گویند، چه می دانی اصلاح شده شعر بالا : تو از آلام در دل مانده دریا چه می دانی از ان مرغان طوفانش که در پرواز می میرند و…

در سکوت ما بسی فریادهاست چون صدای تیشه فرهادهاست هرکه با عشق آمد از این دَر درون سینه اش بازیچه بیدادهاست همچو فرهاد و سکوت تیشه اش خاطری جامانده اندر یادهاست شاهدیم از کوچ صدها قاصدک ساز ما پُر از صدای بادهاست بود اگر نقصی به گوش جان ما جای دیگر از خدا امداد هاست پس مخور غم ای رفیق محترم زندگانی خوش به حالِ شادهاست شعر از: #عاشوری_شیرمحمد ۱۴۰۴/۱۱/۷

لب شیرین مَطَلَب، عشق به پیمانه مریز اب رَز در خُم جان، بی زَر و بیعانه مریز بی بها مِی نفروشند در این کوی به کَس صحبت از نسیه مکن، وعده رندانه مریز تلخکامی نشود رفع به یک جرعه هوس مهر کوچید زدل، طرح به ویرانه مریز سنبل و سوسن و رُز ، لاله و زنبق را دی سر بریدند ز تیغ ، دانه ریحانه مریز #عاشوری_شیرمحمد ۱۴۰۴/۲/۸