–𝐋’𝐄𝐭𝐚𝐧𝐠

سلام، من جیسا نیستم و شخصی به اسم جیسا نمیشناسم اما این پیام رو میذارم اینجا تا اگه کسی جیسای نامبرده ی عزیز رو میشناسه این پیام رو به دستش برسونه💞 متشکرم😂

https://www.instagram.com/reel/DaIimWEs4LP/?igsh=dzJpcjUzdmV0b2d2 سلام جیسا خوبی؟اگه حوصله داشتی میتونی این پست رو ببینی؟ کامنتا اینجوری بودن که حرفای دختره اشتباهه و همچین چیزی توی قانون نیست و فلان ... میخوام بدونم واقعا اشتباهه حرفش یا پسرا صرفا مثل همیشه یهو حس کردن درمورد این موضوعات حرف بزنیم حقشون خورده میشه برای همین دارن مخالفت میکنن🤡

کیانا یادآوری کرد بیست ساله دوستیم، و یک لحظه انگار که یه تریلی گنده صاف اومد باشه تو صورتم!—بیست سال! ما چیزی حدود هفت هزار و سیصد روزه که باهم خندیدیم، گاهاً به همدیگه هم خندیدیم، باهم حرف زدیم، باهم عصبانی شدیم، گاهاً از همدیگه هم عصبانی شدیم، وقتی اون مهاجرت کرد من گریه کردم و وقتی صرفا سالی یک‌بار برمیگرده و می‌بینمش باز هم گریه میکنم. واو، این دوستی رسما بیشتر از هر relationship ای در زندگیم طولانی شد و اینجوری…

~🧚🏼

میمیرم واسه این. اخ، بدجوری میمیرم واسش.

—What if I follow you down into the clay, And carry your weight?. It feels like I'm in a dream now, But I'm wide awake. I can see the eyes of a child somehow, They seem to have something to say; But maybe it's nothing… I'm terrified when I wake. @soleilsaule

:«درونِ سرش ماری زرد چنبره زده است و او، با مردمکانی درخشان دلباختگان قدیمی را خواب می‌بیند.»

دل که سیاه نباشه، ذات که بد نباشه، هاله که کدر نباشه… وقتی نفرت و حقارت جایی تو وجودت نداشته باشن ‌و وقتی زبونت برای کسی جز به نیک باز نشه— تو مطمئن باش دونه به دونه‌ حال خوبی که روزی و جایی باعثش شدی به خودت برمیگرده. وای، جداً هر روز بیشتر از دیروز عاشق کارما و چرخش‌های بامزه اما دٌرست این دنیا میشم. هیچ‌چیزی‌ توی این دنیا بی‌جواب باقی نمی‌مونه، جاده ی سمت خودت رو تمیز نگه دار.

رسما هربار من میام اعتقادم رو به جمله ی "آدم ها نون قلبشونٌ می‌خورن" کم کنم، یکهو یه اتفاقی می‌افته که باز یاد همین عبارت می‌افتم و باورم بهش چند برابر میشه.

عزیزممم— نوشته های نانوشته ی من هم در حسرت نوشته شدنن. باور کن. امشب که کتاب لورکا رو میخوندم، جایی گفته بود:«نمیتونم بگم از بین آثارم کدوم رو بیشتر از بقیه دوست دارم؛ من عاشق اون اثری هستم که هنوز نوشتنش رو شروع نکردم.» پس برنامه اینه: ما با غنیمت شمردنِ دَم از پشت سنگر اعداد بیرون میایم، یه دَم عمیق از "دَم" میگیریم و به ناممکن‌ها فکر می‌کنیم، برای رسیدن به ناممکن‌ها خودمون رو از مرز محدودیت های ذهن رَد می‌کنیم تا …

ولی کاش بدونی خیلیا(دوستات منظورم نیستن)تو حسرت خوندن نوشتهات موندن ستاره خانوم :»

—باد در موهایت می‌رقصد، و رازهای سر به مٌهر ما آنجایی آشکار می‌شوند که انگشتانم مچ دستت را می‌گیرند. عشق آنجاست که تو باشی، عشق آن‌چیزی‌ست که تو به آن نگاه کنی. در جهانی که پر شده از حسرت، پر از وعده های فراموش شده و قول های دروغین، من آفریده شدم تا دوستت داشته باشم و دوستت بدارم و تا ابد دوستت خواهم داشت. @soleilsaule