از آیه تا دل

سایه ای از رحمت الهی❤️ یا رب..... هر بار که به گذشته نگاه می‌کنم، رد رحمتت را در زندگی‌ام می‌بینم؛ اما بعضی از رحمت‌ها آن‌قدر به ما نزدیک‌اند که از بس هر روز با آن‌ها زندگی کرده‌ایم، عظمتشان را فراموش می‌کنیم. می‌خواهم بابت یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌هایت شکرانه به جا اورم؛ نعمتی که سال‌هاست در کنارم نفس می‌کشد و بی‌آنکه چیزی بخواهد، همه چیزش را برای آرامش من بخشیده است تو خود آگاهی و می دانی ، روزهایی در زندگی ام بو…

در میان تمام همراهی‌های دنیا، سوره‌ی بقره برای من قصه‌ای دیگر است؛ رازی میان دل و خدا، و همدمی که هر بار به آن پناه می‌برم، بیشتر شناخته می‌شود و زندگی را جوری دیگر معنا می کند 🤍رازی که هر روز خودش را بیشتر به دلم می نشاند❤️

ستاره ای از دیار تالش. چند شب پیش، خانه‌ی ما میزبان نوری بود که از سرزمین مه و جنگل، از دیار زیبای تالش، تا قلب خانه‌ ما سفر کرده بود. گاهی خداوند، برکت را در قالب انسان‌هایی به زندگی ما هدیه می‌کند که حضورشان، دل را آرام و خانه را روشن می‌سازد؛ این برکت در قامت دو خواهر قرآنی، طهورا و صبورا و خانواده‌ی عزیزشان به خانه‌ی ما آمد. چند سالی هست که افتخار دوستی با مادر مهربان و مؤمن این دو عزیز را دارم؛ مادری که ایمان…

خانه‌ای که هر رکن و ستونش به آوای ملکوتی قرآن طنین اندازد، و با نسیم صبحگاهان و آرامش شامگاهان جان بگیرد، چقدر سترگ و گرانبهاست چنین جایگاهی، که دنیا به آسانی نتواند ذوبش کند، و سختی‌ها هرگز نتوانند در آن رخنه کنند، و ناامیدی، آن مهمان ناخوانده، مجال ورود نیابد. آری، چنین خانه‌ای، در حصار نور و حکمت، سرشار از آرامش و یقین است، که هر دل تپنده‌ای را به اوج وصل می‌رساند. ✍اعظمی @tadborenoor

در آیه‌ای که از لطافت آسمان می‌آید، خداوند از گروهی سخن می‌گوید که نامشان را با «اصطفاء» مزین کرده است؛ بندگانی که انتخاب الهی بر شانه‌هایشان نشسته و قرآن، نه فقط کتابی در دستشان، بلکه نوری در جانشان شده است. ﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا﴾ یعنی آنان وارث چیزی‌اند که جهان از درکش عاجز است؛ وارث نوری که از ازل آمده تا دل‌هایی را که لایق‌اند، روشن کند. نور قرآن تنها بر کاغذها نمی‌…

﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا﴾ «سپس کتاب را به بندگان خویش که آنان را برگزیدیم، به میراث دادیم...» 📚 سوره فاطر، آیه ۳۲ خوشا به حال آنان که وارثان نور الهی‌اند، آنان که قرآن در دلشان نازل می‌شود نه تنها بر زبانشان

گاهی سال‌ها با یک مشکل درگیر می‌شوی؛ تلاش می‌کنی، دعا می‌کنی، راه‌های مختلف را امتحان می‌کنی، اما انگار هیچ چیز تغییر نمی‌کند. بعد درست در لحظه‌ای که حتی تصورش را هم نمی‌کنی، همه‌چیز خیلی راحت و ساده گره‌گشایی می‌شود. انگار فقط منتظر همان لحظه بوده... این یعنی خدا بهتر از هر کسی می‌داند چه زمانی، چه ساعتی و در چه لحظه‌ای، خیر را برای بنده‌اش رقم بزند. پس اگر امروز جوابی نگرفتی، به این معنا نیست که فراموش شده‌ای؛ ش…

وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ «و شما چیزی را اراده نمی‌کنید مگر آنکه خداوند، پروردگار جهانیان، اراده کند.» (سوره تکویر، آیه ۲۹)

گذری اجمالی بر معانی سوره‌ها #الرحمن الرحمن؛ نامی که سراسر هستی در پناه آن آرام گرفته است. چه پیوند شگفتی میان نامی که بر پیشانی این سوره نقش بسته و نامی که ذات پروردگار را معرفی می‌کند. این نام، تنها یک عنوان نیست؛ بلکه نسیم آرامشی است که پیش از هر کلام، دل بنده را در گرمای مهربانی خویش می‌نشاند. سوره با این نام آغاز می‌شود تا یادآور شود که پیش از هر فرمان، پیش از هر قدرت و پیش از هر حساب، این رحمت است که بر تمام …

و سرانجام، پرده‌های بهشت کنار می‌رود: «وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ». خدا از باغ‌هایی سخن می‌گوید که جویبارها در آنها زمزمه می‌کنند. «فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ»؛ میوه‌ها و نخل‌ها و انارهایی که طعمشان، طعم رسیدن به آرامش است. در این باغ‌ها، بهشتیان بر جایگاه‌های کرامت و آسایش تکیه زده‌اند؛ آرامشی چنان عمیق که همه خستگی‌های دنیا را از یاد می‌برند. بهشت، پیش از آنکه سرزمین نعمت باشد، سرزمین دید…

ستاره‌ای در آسمان محرومیت. با وجود اینکه خیلی کوچک است، تنها شش سال دارد، اما قلبی به وسعت آسمان دارد. سدنا... دختری که در یکی از محروم‌ترین نقاط این خاک روییده است، اما پاک‌ترین و درخشان‌ترین لبخندها را به همراه آورده است. او نه تنها از گرمای دستان پدر و مهر مادری محروم است، بلکه از رفاه مادی و امکاناتی که شاید بسیاری از هم‌سن‌وسال‌هایش دارند، بی‌بهره است؛ اما گویی خداوند برای اینکه جای خالی تمام این‌ها را پر کند…

# اذکار صبح و شام بعضی دعاها را نمی‌شود فقط خواند؛ باید با تمام سنگینی دل زندگی‌شان کرد. شاید هیچ لحظه‌ای برای یک بنده صادق‌تر از زمانی نباشد که میان نعمت‌های بی‌شمار خدا و کوتاهی‌های خودش می‌ایستد؛ جایی که دیگر نه عملی برای تکیه کردن می‌ماند و نه عذری برای دل بستن. درست از همین‌جا سیدالاستغفار آغاز می‌شود؛ از جایی که غرور پایان می‌یابد، حقیقت بندگی آشکار می‌شود و دل، راه بازگشت به سوی پروردگارش را پیدا می‌کند. شا…