واژگآن‌ِ‌ حل شده.

بسلامتی اشپزی هم این تو داره استارت میخوره😐😂.

این یکی هم خرماست؛ هسته‌ی خرماها رو درآوردم و ریختم توی خردکن، بعد بادوم، گردو و چندتا بیسکوییت هم بهش اضافه کردم و همه رو با هم میکس کردم تا کاملا یکدست و مخلوط بشن. آخرش مواد رو پهن کردم، وسطش دوباره یکی دو ردیف بیسکوییت گذاشتم، رولش کردم و کنجد پخش کردم روش و برش زدم. همین :)

چون چند نفر پرسیدید: این شیرینی رو بهش میگن "مرنگ" یا همون "شیرینی پفکی" . با سفیده‌ی تخم‌مرغ درست میشه و منم اصولا هر وقت شیرینی‌ای مثل نون‌چایی درست می‌کنم و سفیده‌ی تخم‌مرغ اضافه میاد میرم سراغ این؛‌ درست کردنش هم بیشتر از اینکه پختن باشه، یه جور خشک کردنه و یه‌ کم قلق داره که باید رعایت بشه. مواد لازم خاص و زیادی هم نداره فقط همون قلقشه و بودن سفیده تخم مرغ ، برای همین طرز تهیه‌ش رو اینجا نذاشتم. توی گوگل یا حتی …

اسم «واژگان حل‌شده» رو گذاشتم چون خیلی وقت‌ها یه چیزی توی ذهنمه، یه حسی دارم یا یه فکری مدام می‌چرخه، ولی نمی‌دونم دقیقا چیه و چطور باید بیانش کنم. بعد می‌گردم بین کلمه‌ها تا بالاخره به جمله‌ای برسم که بگم: آره، خودشه. انگار با کلمه‌ها چیزهای مبهم ذهنمو حل می‌کنم. البته اسمش یه تناقض بامزه هم داره ایتطوری که ظاهرا واژگان حل شدن، ولی خود من هنوز با خیلی چیزا درگیرم. :))

چشم‌ها و چشمه‌ها خشکند؛ روشنی‌ها محو در تاریکیِ دلتنگ هم چنان که نام ها در ننگ هر چه پیرامون ما غرق تباهی شد. آه باران، ای امید جان بیداران، بر پلیدی ها که ما عمريست در گرداب ان غرقيم؛ آیا چیره خواهی شد؟ ‌ پ.ن: خیلی قشنگ و آرومه ؛گوشش بدید حتما.

Photo, posted without a caption

Photo, posted without a caption

داشتم فکر می‌کردم توی مجازی چرا اغلب ‌بی‌محتواتر باشی، چیز خاصی برای ارائه نداشته باشی، بیشتر توی چشمی؟ معروف‌تری، بولدتری، جنجالی‌تری، بیشتر درباره‌ت حرف می‌زنن و در کل انگار شانس هم بیشتر باهاته. چرا واقعا؟ انواع ترندها هم همینه... هرچی چرت‌تر ، وایرال‌تر.

قبلا یکی نوشته بود برای ادامه زندگی به آلزایمر نیاز دارم؛ خب الحمدلله ما که به اون مرحله رسیدیم بقیشو خدا بزرگه.

File, posted without a caption

لعنت الله علی القوم الظالمین.

بعضیا انقدر خودشون آینه‌ان که هرچی توی خودشون می‌بینن، به بقیه نسبت میدن. برای بقیه اخ و پیف، برای خودشون به‌به و چه‌چه… ظاهرا معیارها درست همون جایی تغییر می‌کنن که پای خودشون وسطه. جالبه که آدم هرچی بیشتر با یه ویژگی درگیر باشه، بیشتر همون ویژگی رو در بقیه می‌بینه و درباره‌ش حرف می‌زنه. آخرش هم آدم می‌مونه این همه اتهام واقعا درباره‌ی بقیه‌ست، یا یه جور اعتراف غیرمستقیم از خودشونه :))) لامصبای پرتناقض. #یادداشت