این کانال انتقال یافت.

حتی؟! حتی اگه همه‌چیز رو از دست دادی؛ حتی اگه یه اتفاق بدی واست افتاد که بعدش باعث شد اتفاق‌های بدتری واست بیفته که هرگز در خودت نمی‌دیدی، حتی اگر زخم‌هاشون، همیشه ردشون یه گوشه‌ای توی تنِ تو بمونه، حتی اگر کل دنیا از غمتون ترسیدن و تنهاتون گذاشتن، حتی اگر یک شب مثل من تنها توی خیابون به دیوار تکیه کردید و از ته دل گریه کردید و حس کردید دیگه هیچ‌وقت چیزی درست نمی‌شه و دیگه تمومه این زندگی کردن ادامه بدید. نیاز نیست ه…

پریودی یکی از عجیب‌ترین عادت‌هاییه که هرماه برام تکرار میشه و بدنم رو واقعا دچار انقلاب می‌کنه، مثلا درحالیکه دیشب تا سه از درد خوابم نبرد و دوباره شش صبح با درد بیدار شدم و تا هشت هی این‌ور و اون‌ور رفتم، از ساعت هشت صبح شروع کردم تماس گرفتن با بچه‌ها رو، اولین تماس که تموم شد، همین که گفت خانم امیری مراقب خودتون باشید و خدانگهدار و من تشکر کردم و تماس قطع شد، در کمال ناباوری نه‌تنها همونجا خوابم برد که وقتی بیدار ش…

موندن و ساختن، با تموم سختی‌‌ها و بالا و پایینی‌ها و من... من راهی ندارم جز ادامه دادن... .

و من چه تقلا‌هایی کردم برای موندن و وصل موندن به بند و طنابِ پاره‌ شده‌ی این زندگی... .

منو با صبرم، تحملم، امتحان نکن که اگه زد به سرم، که اگه طاقتم طاق شده، که اگه صبرم لبریز شد و آستانه‌ی تحملم تموم، دیگه به‌هیچی اهمیت نمی‌دم! #هدیه‌زندگی

بمون و بجنگ؛ بمون و بساز، با تموم خستگی‌ها، نشدن‌ها، نبودن‌ها، نرسیدن‌ها، بمون و برای خودت، طرح بزن هر چیو که دلت میخواد، حتی شده توی ذهنت، انقد توی ذهنت رویاپردازی‌شو کن تا بالاخره یه‌روز به‌واقعیت تبدیل شه. #هدیه‌زندگی

حقیقتا من جا خوردم، از این همه لطف و محبت و مهر... و خوشحالم که شماها رو که این همه ماهین کنار خودم دارم، من خوب میشم، زود زود زود... اینو قول میدم. قول میدم که پا شم و سرسختانه‌تر از قبل ادامه بدم. مرسی بابت تموم حرفای قشنگت ( :

می‌دونم این چند ماه چقدر بهت سخت گذشته؛ شاید حتی بیشتر از چیزی که بتونی با کلمه توضیحش بدی. می‌دونم چقدر بغض توی گلوت مونده، چقدر شب‌ها با فکرهای زیادی سرت رو روی بالش گذاشتی و صبح‌ها با همون سنگینی از خواب بیدار شدی. شاید خیلی وقت‌ها خندیدی که کسی نفهمه چقدر خسته‌ای، گفتی «خوبم» وقتی واقعاً خوب نبودی و خیلی چیزها رو ریختی ته دلت و خودت تنهایی تحملشون کردی. ولی من دلم نمی‌خواد تو رو همیشه توی همین حال ببینم. دلم می‌خ…

اعتراف می‌کنم دارم خفه میشم، اعتراف می‌کنم آستانه‌ی تحملم، صبرم، طاقتم، لبریز شده. اعتراف می‌کنم در خسته‌ترین و بیچاره‌ترین مودِ ممکنم؛ منو نجات بدید، من دارم خفه میشم. -۲۰ام مرداد ماه ۱۴۰۵- #هدیه‌زندگی

می‌نویسم؛ از درد، از بغض، از اشک، از خشم، از نفرت، از حال بد، از ضربانِ قلب نامنظم؛ می‌نویسم، از تمامِ چیزهایی که خواستم، تلاش کردم، دوییدم، سینه‌خیزکنان به‌سمتش رفتم، که... نشد! می‌نویسم، از خودی که بی‌توجه بهش هربار خفه‌ش کردم، از خودی که هربار خواست بگه دیگه تحمل این یکی درد رو نداره، زدم توی دهنش و گفتم: هیس! می‌نویسم؛ از غم، از من نبودن، از من دور شدن، می‌نویسم، از بخشش، احساس، لبخند، شاید هم عشق، می‌نویسم؛ از …

خیلی وقته یاد گرفتم برای موندنِ آدما تلاش نکنم؛ هرکس خواست بمونه، می‌مونه، و هرکس خواست بره، خدا به‌همراهش، منم با یه لبخند بدرقه‌ش می‌کنم؛ بی‌تلاش، بی‌اصرار، بی‌تقلا. #هدیه‌زندگی

پاشو بگردم دورت که اتفاق خاصی قرار نیست بیفته. پاشو که معجزه‌ای قرار نیست الان رخ بده. برو یه دوش بگیر، موهاتو شونه بزن، یه عطر بزن، یه نمه برق لبی، رژلبی بزن به لبت، یه آهنگ بذار، بخند و قشنگ‌ترین لباستو بپوش. گور بابای تمام دنیا؛ گور بابای همه‌ی چیزایی که نشد، همه‌ی آدمایی که فقط توی دردهای خودشون به یادت بودن، همه‌ی روزایی که بهت سخت گذشت. گاهی قرار نیست کسی بیاد دستتو بگیره؛ گاهی باید خودت، خودتو از این حالِ لعنت…